Amfexa, Elvanse, Medikinet, methylfenidaat, al deze medicatie is de revue gepasseerd zeven jaar geleden toen mijn zoon, destijds negen jaar oud, aan ADHD-medicatie begon. Hoewel ADHD nooit volledig werd vastgesteld, vertoonde hij veel kenmerken. Na talloze onderzoeken bleek ook dat hij bovengemiddeld intelligent was en zich op school vaak simpelweg verveelde.
We probeerden verschillende medicijnen en doseringen, zoals je op de foto kunt zien. Helaas zonder succes. Mijn vrolijke, opgewekte jongen veranderde in een stil, futloos kind. Een zombie. Het brak mijn moederhart om hem zo te zien. En nog altijd kijk ik met verdriet terug naar die periode.
Toen hij naar het voortgezet onderwijs ging, besloot hij zelf, te stoppen met het nemen van de medicatie. En lange tijd ging het goed.
Inmiddels zit hij in vwo 4 en kampt hij met dwanggedachten, rituelen en planningsproblemen. Gelukkig laat zijn behandeling bij de GGZ kleine vooruitgangen zien.
Maar vandaag kwam onverwacht toch het voorstel om opnieuw medicatie te proberen. Dat raakte me diep. De behandelaar erkent dat destijds anders gehandeld had moeten worden en de effecten van de medicatie zorgvuldiger had bekeken moeten worden. Daarom wordt nu beloofd zorgvuldige begeleiding te geven bij het uitzoeken of en welke medicatie passend is voor mijn zoon.
Toch blijft de angst. De angst dat ik mijn zoon weer ga verliezen door de medicatie. Ik wil, kosten wat het kost, mijn zoon nooit meer zo zien.
De beslissing ligt bij hem. Hij is zestien en zijn stem telt.
Ik hoop alleen dat, welke keuze hij ook maakt, hij zichzelf kan blijven. ❤️
Bedankt voor het lezen van mijn dagelijkse blog.
---
<br>
Groetjes Meraki7578
<br>
📷 Photo: Owned and shot by me with a Samsung S25 Ultra
