Drzewko szczęścia lub inaczej grubosz jajowaty.
Niewymagający sukulent. Łatwo się rozmnaża, każdy liść jest potencjalną sadzonką. Nie lubi nadmiaru wody. Mam ich w domu około 10 i co roku obdarowuję znajomych doniczkami z tą roślinką.
Okaz na zdjęciu ma nawet własne imię : Żwawiec.
Został kupiony od Pani handlującej pietruszką, jajkami i szczepkami różnych kwiatów na rozłożonej przed sobą ścierką. Poparłam więc nielegalny handel na Placu Legionów we Wrocławiu, zapłaciłam Pani całe 5 złotych nie płacąc przy tym podatku vat na rzecz naszego państwa. Było to w roku 2011, kilka dni po tym kiedy poznałam swojego męża. Żwawiec, wtedy kilkucentymetrowy stał się drzewkiem symbolizującym dla mnie nasz związek. Jak widać po symbolu, wszystko się układa. Wczoraj przesadziłam go kolejny raz do większej donicy bo w poprzedniej zaczął nadmiernie wypuszczać korzenie przybyszowe. Ja właśnie spodziewam się drugiego syna, więc może jest to jakaś analogia ? 🌱
O pielęgnacji tej roślinki w internecie napisane jest już wszystko więc nie widzę sensu tego powielać, od siebie dodam tylko, że nie lubi ostrego bezpośredniego Słońca 🌞 i od rozgrzanej letniej szyby okna mogą pożółknąć mu liście. Jest to roślina łatwo dostępna i popularna, niektórzy nawet pozwalają sobie nazwać grubosza drzewkiem bonsai przez wzgląd na drewniejące z czasem pędy. Ja jednak uważam, że ludzie zajmujący się sztuką miniaturyzowania roślin mogliby poczuć się dotknięci porównaniem bezobsługowego grubosza do ich ciężkiej i wieloletniej pracy nad formowaniem pędów.
