About 3 years ago, I made a decision that I would systematically remove the titles from my list that I no longer liked and learn new ones that were on my plan2watch list, sometimes for several years ("Vinland Saga" for example). Smaller titles that I had forgotten aside, the first franchise I abandoned was "Star Wars" and then the MCU. I explained both cases in detail, each with at least 2 texts. This time "Dragon Ball" joined them. I still think Super is better than Z (and especially anime) in some ways, but it's getting weaker and weaker, and the drawbacks of the sequel irritate me more and more. The latest chapter of the manga poured out a cup of bitterness and convinced me that it is not worth getting angry, but accepting the reality and making a decision - follow it and stop complaining or abandon this title. I am nervous and I like to vent my irritation and frustration, which often makes me angry and waste unnecessary time discussing with people who think otherwise (and I'm not talking about a substantive discussion based on facts or sensible arguments - thanks to them I changed my approach to " Bleach ", for which I thank Karol and the Catholic Church, for which I also thank Karol, Ania and Michał. facts.). When I was younger, I underestimated my free time, now I prefer to talk to my friends, devote it to my dog, lie down with my better half or just work - whether in the form of training or writing a text for a blog. I also fully understood that the brain works the same principle as the stomach - "You are what you watch" (in other words, you develop some harmful habits that can stick to us permanently). Admittedly, I am still not fully consistent, but I have seen improvements over the years.
Coming to the point - yes, DBZ and DBS, like most manga, are created on an ongoing basis. I can treat this as a partial justification for some mistakes, because it is very difficult to create a coherent title that would keep more or less even level for a long time, or one that tends to increase. Especially when we handle both the drawings and the script. Usually the level is different - one arc is better, the other is worse, some act as fillers, so that the author has more time to think about the plot (as one of the characters of the series "Castle" and my old friend noticed, the script for some stories is written by myself and not it takes too much time or attention) to those important archs that will matter more to the whole. The problem, however, is that it's hard for me to imagine a simpler manga ... I guess only silly ecchi are easier to create. It doesn't take much time to draw the skeleton of the story ten times ahead. Will you say that it cannot be done this way? That the author's tastes and ideas will change over the years? That during this time he will come up with something new? Yes, I don't deny it, however the author of One Piece has a different opinion. You do not need to draw an exact scenario, just come up with a plan, ask yourself - "What are we striving for, what do we want to show?", And then divide it into points from A to Z. The plan should be flexible enough to include new ideas.
Continuing the 1st sentence of this paragraph - Toriyama was going really well up to a point, the tipping point was somewhere around Cell's 1st transformation. Years ago I read a few comments that analyzed DB in this regard and people, independently of each other, often pointed to this moment. In my opinion, this is true, because I had exactly the same conclusions on the DBZ revision, which I organized about 5 years ago. After that, the manga had its good moments (sometimes it was even better than the better first half of the anime), but in my opinion, DB never made a permanent return to that level. I don't know about DBS because I've been following his comic book since the end of the anime. Besides, Toyotaro had a much easier job as anime came out earlier, so he could focus on other things. You can clearly see that he is simply not doing well writing the manga on a regular basis. He uses schemas even more often and worse than Toriyama. Sometimes he does better than Toriyama, but only sometimes (yes, a while ago I said otherwise, but I took a look at the whole thing and thought about it, which was harder for me to see in the past). In addition, it reproduces the worst disadvantages of DB, which are even worse here due to the lack of a plan. The arc that just ended is the best proof of that - it could have been one of the best, and up to a point it has been, but then there were more and more bad decisions, the shitty accumulation of which came towards the end. Lack of logic, uneven pacing (at first the action goes very, very slowly, and then it fucks like a marathon runner after a half-meter line of amphetamine), pulling twists from the butt and stupid ideas. You have to be a truly unique anti-talent to have such a simple job and at the same time do it so badly. I wrote quite a lot about them, as I commented on the arc with Granola, so I won't repeat myself.
In closing, I will continue to follow DBS as I did with "Bleach" and "Naruto" when they broke (I ignored the Tite manga much earlier because it was even worse, I kept browsing the ninja title for a while). After all, it's hard to give up a title that I have so many memories with + had such a big impact on my life. However, I will no longer have any requirements for anime and manga - it's like having any expectations for a mentally unhealthy person who is unable to think normally. I will be following them just to keep up to date with lore. Except for the movies, here I can give Toea a chance, because as you can see from the DB and OP movies, if they want to, they can do something worth paying attention to. I will even start going to the cinema, because maybe there will be more and more anime in Poland thanks to Crunchyroll, who sensed that you can earn good money on it (which I wrote about 2 or 3 months ago), but I will not go for the latest one. I don't like CGI and I will only watch the pirated version, if the next ones are like "Broly" I will be happy to watch them. It's a pity, because DBZ is a good and banal concept, but unfortunately it was given to a bunch of rams, not talented artists.
Około 3 lata temu, podjąłem decyzję, że będę systematycznie usuwał tytuły ze swojej listy, które przestały mi się podobać i poznawał nowe, które leżą na mojej liście plan2watch, niekiedy czasem od kilkunastu lat ("Vinland Saga" np.). Pomijając mniejsze tytuły, o których zdążyłem zapomnieć, pierwszą porzuconą przeze mnie franczyzą było "Star Wars", a potem MCU. Oba przypadki dokładnie wyjaśniłem, każdemu poświęcając przynajmniej 2 teksty. Tym razem dołączył do nich "Dragon Ball". Nadal uważam, że pod niektórymi względami Super jest lepsze niż Z (a zwłaszcza anime), ale jest z tym coraz słabiej, a wady kontynuacji coraz bardziej mnie irytują. Najnowszy rozdział mangi przelał czarę goryczy i przekonał mnie do tego, że nie warto się wkurzać, tylko zaakceptować rzeczywistość i zdecydować - śledzić to dalej i przestać narzekać lub porzucić ten tytuł. Jestem nerwowy i lubię dać upust swojej irytacji i frustracji, przez co często wkurzam się i marnuję zbędny czas na dyskusję z ludźmi, którzy uważają inaczej (i nie mówię tu o merytorycznej dyskusji w oparciu o fakty lub sensowne argumenty - dzięki nim zmieniłem podejście do "Bleacha", za co dziękuję Karolowi oraz wobec Kościoła Katolickiego, za co dziękuję również Karolowi, Ani i Michałowi. Mam na myśli rozmowy z fanami, którzy oburzają się, jak ktoś zacznie merytorycznie krytykować ich ulubiony tytuł lub mówią bzdury, które nie mają poparcia w faktach.). Jak byłem młodszy, to nie doceniałem wolnego czasu, teraz wolę sobie porozmawiać ze znajomymi, poświęcić go psu, poleżeć ze swoją lepszą połówką lub po prostu popracować - czy to w formie treningu, czy napisania tekstu na blog. W pełni zrozumiałem też, że z mózgiem działa ta sama zasada, co z żołądkiem - "Jesteś tym, co oglądasz" (czyli innymi słowy, wyrabiasz u siebie pewne szkodliwe nawyki, które mogą przykleić się do nas na stałe). Co prawda nadal nie jestem w pełni konsekwentny, ale widzę poprawę na przestrzeni lat.
Przechodząc do meritum - tak, DBZ i DBS podobnie jak większość mang, powstaje na bieżąco. Mogę to potraktować jako częściowe uzasadnienie niektórych błędów, bo bardzo trudno jest stworzyć spójny tytuł, który by długo trzymał mniej więcej wyrównany poziom, względnie taki który ma tendencję wzrostową. Zwłaszcza, jak zajmujemy się zarówno rysunkami, jak i scenariuszem. Zazwyczaj poziom jest różny - jeden arc jest lepszy, drugi gorszy, niektóre pełnią rolę fillerów, by autor miał więcej czasu na przemyślenie fabuły (jak zauważył jeden z bohaterów serialu "Castle" oraz mój dawny kumpel, scenariusz do niektórych historii piszę się sam i nie trzeba mu poświęcać zbyt wiele czasu lub uwagi) do tych ważnych arców, które będą miały większe znaczenie dla całokształtu. Problem jednak polega na tym, że trudno mi sobie wyobrazić prostszą mangę... Chyba tylko głupiutkie ecchi są łatwiejsze w tworzeniu. Żeby rozrysować szkielet opowieści na 10 arców do przodu, nie trzeba poświęcić wiele czasu. Powiecie że tak się nie da? Że gust autora i pomysły zmienią się na przestrzeni tylu lat? Że przez ten czas wymyśli coś nowego? Zgadza się, nie neguję tego, jednakże autor "One Piece" ma inne zdanie. Nie trzeba rozrysowywać dokładnego scenariusza, wystarczy wymyślić plan, zadać sobie pytanie - "Do czego dążymy, co chcemy pokazać?", a następnie podzielić to na punkty od A do Z. Plan powinien być na tyle elastyczny, by można w nim było uwzględnić nowe pomysły.
Kontynuując 1 zdanie z tego akapitu - Toriyamie do pewnego momentu wychodziło to naprawdę dobrze, punkt krytyczny miał miejsce gdzieś w okolicy 1 przemiany Cella. Wiele lat temu czytałem kilka komentarzy, które analizowały pod tym względem DB i ludzie niezależnie od siebie, często wskazywali ten moment. Moim zdaniem, jest to prawda, bo sam miałem dokładnie te same wnioski przy rewatchu DBZ, który sobie zorganizowałem około 5 lat temu. Później manga miała swoje dobre momenty (czasami nawet było lepiej niż w tej lepszej, pierwszej połowie anime), ale w moim mniemaniu, DB już nigdy nie wróciło na stałe do tego poziomu. Nie wiem, jak jest w przypadku DBS, bo jego komiks śledzę od zakończenia anime. Poza tym, Toyotaro miał dużo łatwiejsze zadanie, bo wcześniej wyszło anime, dzięki czemu mógł się skupić na innych rzeczach. Widać jak na dłoni, że pisanie mangi na bieżąco mu po prostu nie idzie. Wykorzystuje schematy jeszcze częściej i jeszcze gorzej niż Toriyama. Czasami wychodzi mu to lepiej niż Toriyamie, ale tylko czasami (tak, jakiś czas temu mówiłem, że jest inaczej, ale spojrzałem na całokształt i przemyślałem sprawę, co dawniej trudniej mi było dostrzec). Dodatkowo powiela najgorsze wady DB, które tutaj przez brak planu wychodzą jeszcze gorzej. Arc który właśnie się skończył jest tego najlepszym dowodem - mógł być jednym z najlepszych i do pewnego momentu taki był, ale potem było coraz więcej złych decyzji, których gówniana kumulacja nastąpiła pod koniec. Brak logiki, nierówny pacing (najpierw akcja idzie bardzo, bardzo powoli, a potem zapierdala jak maratończyk po pół metrowej kresce amfetaminy), wyciąganie zwrotów akcji z tyłka i głupie pomysły. Trzeba być naprawdę wyjątkowym anty-talentem, by mieć tak prostą pracę, a jednocześnie robić ją tak źle. Pisałem o nich dość dużo, jak komentowałem arc z Granolą, więc nie będę się powtarzał.
Kończąc powiem tak, nadal będę śledził DBS, tak jak to robiłem z "Bleachem" i "Naruto", gdy te się popsuły (mangę od Tite zignorowałem dużo wcześniej, bo była jeszcze gorsza, tytuł o ninja przeglądałem jeszcze przez jakiś czas). W końcu trudno jest porzucić tytuł, z którym mam tyle wspomnień + miał tak duży wpływ na moje życie. Nie będę jednak już miał jakichkolwiek wymagań wobec anime i mangi - no bo to tak, jakby mieć jakiekolwiek oczekiwania wobec niezdrowego psychicznie człowieka, który jest niezdolny do normalnego myślenia. Będę je śledził tylko po to, by być na bieżąco z lore. Za wyjątkiem filmów, tu mogę dać Toei szansę, bo jak widać po filmach DB i OP, jak chcą to mogą zrobić coś wartego uwagi. Zacznę nawet chodzić do kina, bo być może w Polsce będzie coraz więcej anime dzięki Crunchyroll, który wyczuł że można na tym zarobić dobre pieniądze (o czym pisałem 2, może 3 miesiące temu), ale na ten najnowszy nie pójdę. Nie podoba mi się CGI i obejrzę dopiero piracką wersję, jeżeli kolejne będą jak "Broly", to z przyjemnością będę je oglądał. Szkoda, bo DBZ to dobry i banalny koncept, no ale niestety dostała je banda baranów, a nie utalentowanych twórców.
