Although I am not a complete noob in the subject of Pokemon (I saw a cartoon, I did most of the games from generation I-III from A to Z, I saw a few movies, I was very interested in this brand at one time), I have not had any contact with it for a long time. I've seen "Pokémon the Movie: I Choose You!", I know this is a reinterpretation of the Charmander episodes and ... That's it. I bet that the next productions will continue this, i.e. the movie you are reading about right now. "I Choose You" made a good impression on me, but I still love the gaming universe the most. They say the manga is the best, but I don't feel like reading it. And the TV series (at least most of its episodes) is painfully procedural. Same as the old Sailor Moon series, or even worse. In a child and a young teenager, I did not mind this formula, but today it is unacceptable to me. Even if I watch anime at a really high level, such as "Gintama" or "City Hunter", the procedural formula is completely wrong for me.
However, I do not mind drawing the plot from books or other works of pop culture. If I had to summarize it, I would say briefly - "Tarzan" + Pokemons. Overall, it's a really nice adaptation, thanks largely to Coco's relationship with his adoptive father + the overall dynamics and length of the movie. Perhaps there were better versions of the idea, but I can say, hand on heart, that the portrayal of Coco and everything related to him turned out very well. If only the plot of the second half was better, I wouldn't have much to complain about. Unfortunately, it is too much written for a young, maybe 6-year-old recipient. Maybe I'm exaggerating, so fans of the brand do not be offended, but I think that the other half was too infantile. Not all but too many things bothered me to be able to fully enjoy it (I mean mainly the R team and mainstream Villaan and everything related to them, if they were kicked out, the film would only gain). I wish they had done something more after their 12, 13 year old kids. Even the TV series allowed itself more, and if the episode was not a filler, it had more interesting and better presented content. The introduction showing the Zarude community along with the song made me feel very positive. The first half was very good - it was great to watch Coco-Tarzan trying to imitate his father. He was also driven by the heart, but more towards the weaker and smaller Pokémon that are not that strong. The fights with the representatives of his "father" genre were also good and it was really nice to watch. Both in terms of animation and choreography (for a children's story). Unfortunately, Pikachu was pissed off as usual. He's annoying as much as Goku has to defeat every opponent in DB (either his stupidity or the fact that Vegeta is always defeated). He's too cute, he pisses off with his behavior, and Ash is also of importance, as he seems to have fallen in love with him. Not to mention that the anime doesn't give a shit about the rules of the games - the bird is in the water, so it should be electrocuted, which ... is extremely effective against the stone Pokemon XDD. I'm not surprised Charmander was pissed at Ash - he deserved it. He walks with him practically all the time, without using other monsters.
Overall, "Pokemon: Secrets of the Jungle" had the potential to do better, but in the end I'm a bit disappointed with the screening. "I Choose You!" it was better, less childish, Pikachu wasn't that annoying, in general I was interested in the next episodes. After this screening, I do not wait for the continuation and I will probably not watch it. Don't get me wrong, the movie wasn't bad, but if you don't have a toddler at home, I find it a waste of time to watch it. The plot has a few problems that took away a lot of my viewing pleasure. Coco and his father were very well written, but Ash, Pikachu, Team R and Villian ruin everything. As for the line and animation, sometimes the movie looked really nice (the jungle, the Pokémon living in it, the Zarude community, some duels), but at times it was poor. The unsuccessful or badly drawn ones appeared more often than in "Broly" from DBS, just for comparison. Nevertheless, it did not bother me, although it stung my eyes slightly. I rate this production at 6/10.
Mimo, że nie jestem kompletnym noobem w temacie Pokemonów (widziałem kreskówkę, przeszedłem większość gier z generacji I-III od A do Z, widziałem kilka filmów, swego czasu bardzo się interesowałem tą marką), to od dawna nie mam z nią styczności. Widziałem "Pokémon the Movie: I Choose You!", wiem że jest to reinterpretacja odcinków dotyczących Charmandera i... To tyle. Obstawiam, że kolejne produkcje kontynuują to, czyli m.in. film o którym właśnie czytacie. "I Choose You" zrobił na mnie dobre wrażenie, ale nadal największą sympatią darzę uniwersum z gier. Podobno manga jest najlepsza, ale nie mam ochoty na jej czytanie. No a seria TV (przynajmniej większość jej odcinków), jest do bólu proceduralna. Tak samo jak stare serie "Sailor Moon", albo nawet jeszcze gorzej. Za dziecka i młodego nastolatka nie przeszkadzała mi ta formuła, ale dziś jest dla mnie ona niemożliwa do zaakceptowania. Nawet, jeśli oglądam anime na naprawdę wysokim poziomie, jakimi są "Gintama" lub "City Hunter", to proceduralna formuła jest kompletnie nie dla mnie.
Nie przeszkadza mi natomiast czerpanie fabuły z książek, czy innych dzieł popkulury. Gdybym miał ją streścić, to bym powiedział krótko - "Tarzan" + Pokemony. Generalnie jest to naprawdę przyjemna adaptacja, głównie dzięki relacji Coco i jego przybranego ojca + ogólnej dynamice i długości filmu. Być może były lepsze wersje pomysłu, ale mogę powiedzieć z ręką na sercu, że przedstawienie postaci Coco i wszystkiego, co go dotyczy wyszło bardzo dobrze. Gdyby tylko fabuła drugiej połowy była lepsza, to nie miałbym zbyt wielu powodów do narzekań. Niestety, jest ona zbyt mocno napisana pod młodego, może 6-letniego odbiorcę. Może przesadzę, więc fani marki nie obraźcie się, ale uważam że druga połowa była zbyt infantylna. Nie cała, ale zbyt wiele rzeczy mi przeszkadzało, bym mógł się nią w pełni cieszyć (mam tu na myśli głównie zespół R oraz głównego Villiana i wszystko co z nimi związane, gdyby ich wyrzucono, to film by jedynie zyskał). Szkoda, że nie zrobili czegoś bardziej po 12, 13-letnich dzieci. To już nawet serial telewizyjny pozwalał sobie na więcej, a jeśli odcinek nie był fillerem, to miał więcej ciekawszej i lepiej przedstawionej treści. Wstęp pokazujący społeczność Zarude wraz z piosenką nastroił mnie bardzo pozytywnie. Pierwsza połowa była bardzo dobra - świetnie się oglądało Coco-Tarzana, który próbował naśladować swojego ojca. Również kierował się sercem, ale bardziej względem słabszych i mniejszych Pokemonów, które nie są tak silne. Walki z przedstawicielami gatunku jego "ojca" też były dobre i oglądało się je naprawdę przyjemnie. Tak pod względem animacji, jak i choreografii (jak na bajkę dla dzieci). Niestety, Pikachu wkurwiał jak zwykle. Jest on irytujący tak samo, jak to, że Goku musi pokonać każdego przeciwnika w DB (albo jego głupota lub fakt, że Vegeta zawsze jest pokonany). Jest zbyt słodki, wkurza swoim zachowaniem, nie bez znaczenia jest również Ash, który chyba się w nim zakochał. Nie wspominając już o tym, że anime ma w dupie zasady z gier - ptak jest w wodzie, więc powinien paść od ataku prądem, który... jest wyjątkowo skuteczny na kamiennego Pokemona XDD. Nie dziwię się Charmanderowi, że był wkurzony na Asha - w pełni sobie na to zasłużył. Praktycznie cały czas z nim chodzi, nie korzystając przy tym z innych potworków.
Reasumując, "Pokemon: Secrets of the Jungle" miał potencjał na coś lepszego, ale ostatecznie jestem trochę zawiedziony seansem. "I Choose You!" było lepsze, mniej dziecinne, Pikachu nie był taki irytujący, generalnie byłem zainteresowany kolejnymi epizodami. Po tym seansie nie czekam na kontynuację i prawdopodobnie jej nie obejrzę. Nie zrozumcie mnie źle, film nie był zły, ale jeżeli nie macie małego dziecka w domu, to oglądanie tego uważam za stratę czasu. Fabuła ma kilka problemów, które odebrały mi wiele przyjemności z oglądania. Coco i jego ojciec byli bardzo dobrze napisani, ale wszystko psuje Ash, Pikachu, Team R i Villian. Jeśli chodzi o kreskę i animację, to czasem film wyglądał naprawdę ładnie (dżungla, Pokemony w niej żyjące, społeczność Zarude, niektóre pojedynki), ale momentami słabo. Te nieudane lub brzydko narysowane, pojawiały się częściej niż w "Brolym" z DBS, tak dla porównania. Mimo wszystko, nie przeszkadzało mi to, choć delikatnie kłuło mnie w oczy. Oceniam tę produkcję na 6/10.
