The second episode is as high as the first one. Actors, dialogues, script, pacing, atmosphere, set design, realism and devotion to those times, everything turned out well. At this point, I don't know yet how I will rate this series. However, I am almost sure that I will be able to compare it to the best historical shows, such as Rome, Boardwalk Empire, Vikings (first season), Gilded Age, Pacific, The Band of Brothers, Deadwood Peaky Blinders (I haven't seen the last two, but I've heard a lot of praise from colleagues). Until the finale, this will be my last post on this topic. I would definitely have something to write about, but then it would be hard for me to work on the review + it would be hard to create weekly episode reviews. Or in other words, it seems possible, but the same things are repeated quite often (or the same things are said, but in a different context or style), and there is not always anything to write about. And since everything is fine, there is nothing left for us to do but enjoy a good show.
And by the way, the Japanese should be grateful to their cartoonists, companies, animators and other creators for creating anime. People have forgotten how cruel this nation is. I talked about how they treat women, slaves and people subordinate to them a week ago. As a reminder, Japan is still a super-patriarchal country. It is true that women had certain opportunities and guarantees of safety, but most of them stopped being part of the interior design much later (to tell the truth, they are probably still treated that way, despite the defeat during WWII). If I'm not mistaken, things started to change seriously before 1900. Earlier changes (after 1600) were minimal and concerned mainly the wealthier ones. Women could get education and acquired more rights and freedoms. They no longer had to only take care of the house, they could also leave it (I wrote it ironically on purpose) and manage the budget. Of course, this mainly concerned women from wealthier families (or those who were lucky and married a solid male partner), but the thaw also had an impact on the poorer ones. At some point, they gained the right not to give their husband money for beer or parties, but this is rather modern. Coming back to around 1600, they also had their laws back then (and if they were broken, they faced brutal punishment), but this was a litmus test. So that men don't feel like tyrants and women can say "Well, actually, we don't have it that bad." This was beautifully shown in the scene in the second episode, when the translator was invited by Lord Yoshi. The husband could do whatever he wanted, grab his wife or child by the hair and force her to bend to his will. The wife was ready for it, as can be seen from her body language. Then Lord Yoshi's messenger appeared, and the husband immediately froze. As if his conscience was telling him "Now shut your mouth if you don't want to lose it... And losing this empty head will be the least of your problems." And slaves and soldiers had it even worse.
I talked to three people about the brutality of the Japanese, each of them was surprised by the scenes from episode 1. It's about those beheadings when the poor man or the servant didn't listen. They said "but it makes no sense, there was no reason to kill him" - welcome to Asia. There are many people here, and Asians have always liked solving matters this way. Well, because in the anime, the Japanese look nice, good, tolerant (this is true, but they show tolerance only towards their own people and only under certain conditions. That's why they like Poles, because they see similarities with us in this matter.) and willing to help. Such warm people whose tongues are not as sharp as a perfectly sharpened katana. Nobody sees them as extreme racists, friends of Adolf Hitler, sexists, etc. Bah! People have forgotten the image of the Japanese from WWII! Not only Americans found this out, Russians also suffered from it. I don't know if you know, but before the invasion of the Japanese Islands, various scenarios were considered and the atomic bombs, ironically, saved this nation. Why? Because the Americans and Russians wanted to murder all people using poisonous gases. Why did they come up with such an idea? Because, as shown in the series, if a Japanese received a mission from his Daimyō, he had to complete it at the cost of his own life. If he was unable to complete it, he took as many of his opponents with him to the grave as he could. An episode or two of Pacific showed this even better. Slant-eyed soldiers took a katana, a stone or anything that could kill the enemy relatively quickly. More than one enemy of the Japanese Empire lost his life or was crippled for life because of this.
Well, we still have 7 episodes left. The review of the entire season will appear in 2 months.
Drugi odcinek trzyma równie wysoki poziom, co pierwszy. Aktorzy, dialogi, scenariusz, pacing, klimat, scenografia, realizm i oddanie tamtych czasów, wszystko wyszło dobrze. Na ten moment jeszcze nie wiem, jak ocenię ten serial. Jestem jednak prawie pewny, że będę go mógł porównać do najlepszych historycznych show, jak Rome, Boardwalk Empire, Vikings (pierwszy sezon) Gilded Age, Pacific, The Band of Brothers, Deadwood Peaky Blinders (tych 2 ostatnich nie widziałem, ale słyszałem mnóstwo pochwał od kolegów). Do finału będzie to mój ostatni wpis na ten temat. Na pewno miałbym o czym pisać, ale potem ciężko by mi się pracowało nad recenzją + ciężko się tworzy cotygodniowe omówienia odcinków. Albo inaczej, niby można ale dość często powtarza się te same rzeczy (lub mówi się o tym samym, ale w innym kontekście lub stylu), nie zawsze jest o czym pisać. A skoro wszystko jest ok, to nie pozostało nam nic innego, jak cieszyć się dobrym show.
A przy okazji, Japończycy powinni być wdzięczni swoim rysownikom, firmom, animatorom i pozostałym twórcom, za tworzenie anime. Ludzie zapomnieli jak bardzo okrutny jest to naród. O tym jak traktują kobiety, niewolników i podległych im ludzi mówiłem tydzień temu. Dla przypomnienia - Japonia nadal jest super-patriarchalnym krajem. Co prawda kobiety miały pewne możliwości i gwarancje bezpieczeństwa, ale większość przestała być elementem wystroju mieszkania dużo później (prawdę powiedziawszy, chyba nadal tak są traktowane, mimo klęski podczas 2 WŚ). Jeśli się nie mylę, to przed 1900 rokiem zaczęło się to zmieniać na poważnie. Wcześniejsze zmiany (po roku 1600) były minimalne i dotyczyły głównie tych bogatszych. Kobiety mogły zdobywać wykształcenie, nabyły więcej praw i swobód. Nie musiały już wyłącznie zajmować się domem, mogły też z niego wychodzić (celowo napisałem to tak ironicznie) oraz zarządzać budżetem. Oczywiście tyczyło się to głównie kobiet z bogatszych rodów (lub tych, które miały szczęście i wyszły za mąż z solidną męską partią), no ale odwilż też się odbiła na tych uboższych. W pewnym momencie zyskały prawo, które umożliwia im nie dawanie pieniędzy mężowi na piwo lub imprezy, ale to raczej już współczesne. Wracając do okolic 1600, wtedy też miały swoje prawa (i jeśli te zostały złamane, czekała ich brutalna kara), ale to był taki papierek lakmusowy. By mężczyźni nie czuli się jak tyrani, a kobiety mogły powiedzieć "No w sumie, nie mamy aż tak źle". Pięknie to pokazała scena w drugim odcinku, jak tłumaczka została zaproszona przez Lorda Yoshiego. Mąż mógł zrobić co chce, chwycić żonę lub dziecko za kudły i zmusić do ugięcia się do jego woli. Żona była na to gotowa, co widać po jej mowie ciała. Potem pojawił się posłaniec lorda Yoshiego, a mąż momentalnie zamarł. Tak jakby sumienie mu mówiło "A teraz zamknij mordę, jeżeli nie chcesz jej stracić... A strata tego pustego łba będzie twoim najmniejszym problemem." A niewolnicy i żołnierze mieli jeszcze gorzej.
Rozmawiałem z trzema ludźmi na temat brutalności Japończyków, każdy z nich był zdziwiony scenami z 1 odcinka. Chodzi o te ścięcia głów, gdy biedak lub sługa się nie słuchał. Mówili "ale przecież to bez sensu, nie było powodu by go zabijać" - no witajcie w Azji. Tutaj ludzi wielu, a Azjaci lubią rozwiązywać sprawy w ten sposób od zawsze. No bo przecież w anime Japończycy wyglądają na miłych, dobrych, tolerancyjnych (to się akurat zgadza, ale wykazują tolerancję tylko wobec swoich i tylko w określonych warunkach. Za to m.in. lubią Polaków, bo widzą u nas podobieństwo w tej materii.) i skorych do pomocy. Takich ciepłych ludzi, których języki wcale nie są równie ostre, co doskonale zaostrzona katana. Nikt ich nie postrzega jako skrajnych rasistów, znajomych Adolfa Hitlera, seksistów itd. Ba! Ludzie zapomnieli obraz Japończyków z czasów 2 WŚ! Nie tylko Amerykanie się o tym przekonali, Rosjanie również cierpieli z tego powodu. Nie wiem, czy wiecie, ale przed inwazją na Wyspy Japońskie rozważano różne scenariusze i bomby atomowe, jak na ironię, uratowały ten naród. Czemu? Bo Amerykanie i Rosjanie chcieli wymordować wszystkich ludzi za pomocą trujących gazów. Czemu wpadli na taki pomysł? Bo tak jak pokazano w serialu, jeżeli Japończyk dostał jakąś misję od swojego Daimyō, to musiał ją zrealizować za cenę własnego życia. Jeżeli nie był w stanie jej wykonać, zabierał ze sobą do grobu tylu przeciwników, ilu się dało. Jeszcze lepiej pokazał to jeden lub dwa odcinki serialu Pacific. Skośnoocy żołnierze brali do rąk katanę, kamień lub cokolwiek, czym można było w miarę szybko zabić przeciwnika. Nie jeden wróg Imperium Japońskiego stracił życie lub został dożywotnim kaleką przez to.
No to zostało nam jeszcze 7 odcinków. Recenzja całego sezonu pojawi się u mnie za 2 miesiące.
