Cofnac czas
Film Valdimara Jóhannssona nie zadaje pytań, stara się opowiedzieć historie utraty bólu cierpienia i chęci zmiany. To dzieło nie jest dla wszystkich, jest powolne, buduje klimat i otoczkę tajemniczości, a jednocześnie daje popis do interpretacji.
Dramat bywa wzruszajacy pełen problemów, ale dramat tez potrafi zahaczyć o tak często lekceważony temat jakim jest utrata i próba poradzenia sobie z tym. To Silent Hill wśród dramatów, można wiele powiedzieć o tym filmie i nic, a widz wyjdzie zszokowany i będzie czuł ten sam smutek jaki czuła główna bohaterka na końcu.
Islandia nie należy do krajów gdzie kręcone są horrory czy SciFi, to spokojna wyspa pełna spokojnych ludzi, którzy żyją w spokojnym jednostajnym rytmie. Omawiany tytuł nie jest horrorem( nie takim jak się spodziewamy) to koszmar dwóch osób, którzy mierzą się z przeszłością i próbują zmienić przyszłość, to dramat pełen inności, osamotnienia.
Dzieło nie opowiada historii przeszłości, jako widzowie sami się domyślamy co mogło się wydarzyć, jednak stara się skrupulatnie podążać celem jakim jest ukazanie do czego jest zdolna para by znów cieszyć się dniem, ile potrafią poświecić by znów byli kochającym małżeństwem. Tytuł skupia się na dwóch osobach, którzy żyją na uboczu i prowadzą mała farmę owiec. Koszmar codzienności, brak możności zaśnięcia wieczna mgła i wieczny dzień zaczyna powoli na pare oddziaływać. Pragną by cofnąć czas by znów można było żyć jak dawniej, jednak nie potrafią się pogodzić z utrata, aż pewnego dnia staje się cud narodzin…
Wielu widzom koncept przedstawiony tutaj nie spodoba się gdyż jest inny niż w wielu w filmach , tutaj dostajemy coś podobnego do filmu Otik, jednak z ta różnica, ze tutaj cała otoczka humorystyczna jest wycięta dając nam ponury i przygnębiający obraz tego, ze jako ludzie nie potrafimy się często pogodzić się z utrata bliskiej nam osoby. Owca to ciekawe spojrzenie na problem społeczeństwa, jak ludzie są postrzegani kiedy starają się za wszelka cenę umrzeć przez stratę, mimo ze powinni żyć. Cała historia, jest przepełniona symbolika, wiec to film nad którym trzeba chociaż minutkę w zadumie zastanowić co tak na prawdę tutaj się wydarzyło.
Studio A24 produkuje różne filmy, ale zawsze to dzieła z drugim dnem przepełnione bólem. Dramat w islandzkich górach zawsze będzie wyglądał oszałamiająco, a jeśli dodamy do tego szczyptę inności to będzie dzieło, które może spokojnie walczyć o nagrody.
Polecam serdecznie obejrzeć ten film, jeśli nie odrzuci was ta inność to poczujecie dramat, który będzie wzrastał z każda minuta, aż do kulminacji, gdzie pewne wątki wam ukażą czym tak na prawdę jest tytułowa Owca i jak ja interpretować. Film mocny, pełen smutku, depresyjny, ale i tez odważny patrzący na problem z drugiej trochę szalonej strony.
Druga strona bo w tym filmie o niej mowa to raczej nigdy nie spotkałem się w filmach by była ukazana taka druga strona, zawsze wiele filmów ukazują nam ta jedna super wyidealizowana stronę, tutaj jest ukazana ta druga pełna bólu, cierpienia i błagania i cofnięcie czasu. Nie będę zdradzał zamysłu autora, ale jest to ciekawe spojrzenie, chociaż bardzo odważne i na końcu ciężko rzec po której stronie barykady stanęlibyśmy. 7/10