Hello everyone. 🤗 How are you? I watch weird weird psychological movies these days. While watching the movie, I think about what I would do if these things happen to me, and for a few seconds I get depressed and hate all the people in the world for a few seconds. Then I'm back to normal. This is me. Psychological movies affect me a lot, but I still can't stop watching them.
Herkese merhaba. 🤗 Nasılsınız? Ben bugünlerde garip garip psikolojik filmler izliyorum. Filmi izlerken de ya bu olaylar başıma gelirse o zaman ben ne yapardım diye düşünüp birkaç saniyeliğine moralimi bozup birkaç saniyeliğine de Dünya' daki bütün insanlardan nefret ediyorum. Sonra yine normalleşiyorum. İşte bu ben. Psikolojik filmler beni çok etkiliyor ama ben yine de izlemekten vazgeçemiyorum.
After a short mood session, I thought we'd talk a little bit about The Night House today. There is also suspense in psychological movies in general, but the tension in this movie is a different type of thriller than any other movie to date. I can't say it's exactly like the movie Split. The thriller in Split was about death, but the thriller in this movie is more of a kind of thriller about secrets to be revealed. This is exactly what the movie is about. When you start watching the movie, you will realize that there are too many secrets in this movie and each scene makes you feel strange in a very different way.
Kısa bir duygu durum seansından sonra bugün The Night House hakkında konuşalım biraz diye düşündüm. Psikolojik filmlerde genel olarak gerilim de vardır ama bu filmdeki gerilim bugüne kadarki diğer tüm filmlerden farklı bir gerilim türü. Split filmine tam olarak benzediğini söyleyemem. Split filmindeki gerilim ölüm ile ilgiliydi ama bu filmdeki gerilim daha çok açığa çıkacak olan sırlarla alakalı bir tür gerilim. Filmin konusu da tam olarak bunun üzerine zaten. Filmi izlemeye başladığınızda anlayacaksınız ki zaten bu filmde çok fazla sır var ve her bir sahnesi insana çok farklı bir şekilde garip hissettiriyor.
Beth is a middle-aged woman and works at a school. Recently, Beth's husband Owen committed suicide in a very mysterious way. This situation is also very difficult for Beth. You know, when a person you really love dies and you have a sensitive personality, it is difficult to get over it at first. Especially if you experienced these events a week ago. It's a trauma, after all. And what needs to be done for this is actually getting psychotherapy. When you don't do this, you may actually experience very strange things.
Beth orta yaşlarda bir kadın ve bir okulda çalışmaktadır. Yakın zamanda Beth' in kocası Owen çok gizemli bir şekilde intihar etmiştir. Bu durum da Beth için gerçekten çok zordur. Anlarsınız ya gerçekten çok sevdiğiniz bir insan ölünce ve siz de hassas bir kişiliğe sahipseniz ilk zamanlarda bunu atlatmak zordur. Hele bir de bir hafta önce bu olayları yaşadıysanız. Bu bir travma oluyor sonuçta. Ve bunun için yapılması gereken aslında psikoterapi almaktır. Bunu yapmadığınız zaman aslında çok garip şeyler yaşama ihtimaliniz var.
The first scenes of the movie are a bit stagnant. When Beth, who is still at the stage of learning certain things, starts to encounter facts that will shock her from the middle of the movie, the events increase irreversibly. It's hard to imagine if this is some kind of psychosis, but I think Beth is a psychotic character. Who knows? Perhaps the death of Beth's husband triggered these, and Beth's psychotic personality was revealed. But it is also clear that there are not always suppressed feelings. I'm not entirely sure whether to say this or not, but the ending of the movie is really weird.
Filmin ilk sahneler biraz durağan geçiyor. Henüz belirli şeyleri öğrenme aşamasında olan Beth filmin ortalarından itibaren şok olacağı gerçeklerle karşılaşmaya başlayınca yaşanan olaylar geri dönülemez bir şekilde artıyor. Bunun bir tür psikoz olup olmadığını düşünmek zor ama sanırım Beth karakteri psikotik bir karakter. Kim bilir? Belki de Beth' in kocasının ölümü bunları tetiklemiştir ve Beth' in psikotik kişiliği ortaya çıkmıştır. Ama her zaman bastırılan hisler olmadığı da aşikar. Bunu söyleyip söylememek konusunda tam olarak emin değilim ama filmin sonu gerçekten çok garip bir şekilde bitiyor.
There is something we need to understand at the end of every movie. Yes, even if this is a movie, it is a fiction, it is necessary to know that one day these things can happen in our lives. Sometimes we can meet that most special person in our life for the second time. Well, if this meeting goes a little bad, it could destroy us. Especially if you get to know him a second time without the two of you just through your efforts, then even you and that person won't understand what will happen. Because sometimes it's too late for everything...
Her filmin sonunda anlamamız gereken bir şeyler vardır aslında. Evet bu bir film bu bir kurgu olsa bile bunların bir gün bizim hayatımızda da gerçekleşebileceğini bilmek gerekiyor. Bazen hayatımızdaki o en özel insan ile ikinci kez tanışabiliriz. İşte bu tanışma eğer biraz kötü geçerse bu bizi mahvedebilir. Hele bir de ikiniz olmadan sadece senin çabalarınla onu ikinci kez tanırsan o zaman ne olacağını sen ve o kişi bile anlayamaz. Çünkü bazen her şey için çok geç olmuştur bile...
When you meet for the second time, you should not let your emotions take over you. Because some ways are so impossible that there is no way back. In this movie, you will involuntarily realize how terrible it is sometimes to meet a second time.
İkinci kez tanıştığınızda duygularınızın sizi ele geçirmesine izin vermemelisiniz. Çünkü bazı yolların geri dönüşü olmayacak kadar imkansızdır. Bu filmde, elinizde olmadan ikinci tanışmanın bazen ne kadar korkunç olduğunu anlayacaksınız.
Stay with Peace!
