Poniedziałek. Zdarza się wam czasem być tak zmęczonym, że po prostu zasypiacie i jesteście bez szans, przegrywacie tę walkę? Jak na przykład próbując przeczytać książkę dziecku, mózg płata figle, i czytacie już nie to, co "jest na literkach", jak powiada Bombel, ale to, co wasza podświadomość już śni. Albo że najzwyczajniej w świecie zasypiacie w połowie przeczytanego zdania (chrapu, chrapu). Mi się to czasem zdarza wieczorem, ale rano raczej rzadko. W ten poniedziałek za to właśnie tak zaczęłam dzień - bredząc w oparach snu podczas czytania dziecku Aladyna - i tak spędziłam cały dzień, bredząc, błądząc po omacku, nieprzytomna, spać!
Monday. Do you ever get so tired that you just fall asleep and have no chance, you lose the fight? Like, for example, when you try to read a book to a child, the brain plays tricks on you, and you no longer read what is "on the letters", as Bombel says, but what your subconscious is already dreaming. Or that you simply fall asleep halfway through a sentence you've read (snore, snore). It sometimes happens to me in the evening, but rarely in the morning. On this Monday, however, that's exactly how I started the day - raving in the haze of sleep while reading Aladdin to my child - and that's how I spent the whole day, raving, groping around, unconscious, sleep!
A w sumie przecież niby spałam w nocy. Miałam tylko jedną większą pobudkę, bo Dzidzia miała 37,9 i podawałam jej paracetamol, co ją tak ucieszyło, że potem próbowała mnie wciągnąć do zabawy zamiast spać. Ale nie trwało to jakoś nazbyt długo. Od razu z rana uzgodniłam z Bomblem, że Mama ma dziś słabszy dzień, proszę bez awantur. I pięknie zadziałało, tego dnia krokodyle Bombla były miłe i uśmiechnięte i nie było żadnej awantury. A na ławeczce leżał sobie nie na znak protestu, tylko na znak "o, ławeczka, poleżę sobie, odpocznę". <3
And I supposedly slept through the night. I only had one major wake-up call, because Baby had 37.9 and I gave her paracetamol, which made her so happy that she tried to get me to play instead of sleeping. But it didn't last very long. Right in the morning I agreed with Bomble that Mom was having a bad day today, please no rows. And it worked beautifully, that day Bomble's crocodiles were nice and smiling and there was no row. And he was lying on the bench not as a sign of protest, but as a sign of "oh, bench, I'll lie down, rest". <3
_This report was published via Actifit app ([Android](https://bit.ly/actifit-app) | [iOS](https://bit.ly/actifit-ios)). Check out the original version [here on actifit.io](https://actifit.io/@asia-pl/actifit-asia-pl-20250311t094425370z)_
Chat with us on 
