.jpg)
Especially during spring and summer, every weekend, I organize walks and excursions along the Mediterranean coast with my nature-loving friends. I sometimes participate in these trips as a group leader, and sometimes just as a guest. Our trips usually take us to ancient cities and areas with historical structures stretching back to the Mediterranean's past. Our walks also encompass the natural beauty of Antalya and its surroundings, including waterfalls, canyons, and lakeside trails. Some of our walks take us along paths overlooking the sea, which I really enjoy. Sometimes we stop unexpectedly to enjoy the beautiful scenery.
Özellikle ilkbahabar ve yaz aylarında her hafta sonu doğasever arkadaşlarımızla birlikte, Akdeniz kıyılarında yürüyüşler ve geziler düzenliyoruz. Bu gezilere bazen grup lideri olarak bazen de sadece bir misafir olarak katılıyorum. Gezilerimiz genellikle antik kentler ve Akdeniz'in geçmişine uzanan tarihi yapıların olduğu bölgeler oluyor. Yürüyüşlerimiz de Antalya ve çevresinin doğal güzellikleri, şelaleleri, kanyonları ve göl kenarındaki yürüyüş yerleri oluyor. Bazı yürüyüşlerimiz denize bakan patikalardan geçiyor ve ben bundan çok haz alıyorum. Yeri geldiğinde hiç beklemediğimiz bir yerde durup güzel manzaralarının tadını çıkarıyoruz.
Actually, what we do isn't just walking and hiking. We want to be together, to welcome new nature-loving friends, and to listen to their stories. That's why I want to write this not as a travel or hiking account, but as a story about how people meet, chat, and share their life stories along the way, making them a part of the trails we walk.
Aslında bizim yaptığımız sadece yürümek ve gezmek değil. Biz birlikte olmayı ve aramıza yeni doğasever arkadaşlarımızı katıp, onların hikayelerini dinlemek istiyoruz. Bu yüzden bu yazımı bir gezi ya da yürüyüş yazısı olarak değil de, yolculuk sırasında insanların birbiriyle tanışmasını, sohbet etmesini ve hayat hikayelerini yürüdüğümüz patika yollarının bir parçası haline getirmesini anlatmak istiyorum.
A few years ago, a group of 35 friends from different parts of Antalya set off in minibuses towards the towns of Kaş and Kalkan. During the approximately four-hour journey, small conversations began to break out inside the minibuses. I could hear their voices. Some were talking about who had been to Kaş before, others about their years in Kalkan, and some about friends they had met at a campsite in Kaş. One person in the back seat was shouting to the young people sitting next to him, "If you're going to Kaş, you absolutely must swim in the sea!" At one point, as my gaze traveled along the coast, the deep blue and sparkling surface of the Mediterranean caught my attention. It was truly clean and shimmering. It had a peaceful, stress-relieving quality.
Bundan birkaç yıl önce 35 kişilk bir grubla Antalya'nın farklı bölgelerinden arkadaşlarımızı minibüslerle alarak Kaş ve Kalkan kasabalarına doğru hareket etmiştik. Yaklaşık dört saat sürecek olan yolculuğumuzda minibüslerin içinden küçük küçük sohbetler oluşmaya başlamıştı. Sesleri duyabiliyordum. Kimi kim daha önce Kaş'a gitti. Kimi Kalkan'a geldiği yılları anlatıyor. Kimisi de Kaş'ta geçirdiği ve kamp alanında tanıştığı arkadaşından bahsediyordu. Arka koltuklardan biri Kaş'a gidiyorsanız, denizine mutlaka girin diye yanında oturduğu gençlere sesleniyordu. Bir ara gözüm kıyı boyunca ilerlerken Akdeniz'in o masmavi ve parlayan yüzü dikkatimi çekti. Gerçekten de çok temiz ve ışıl ışıl parlıyordu. İnsana huzur veren ve içimizdeki stresi boşaltan bir görüntüsü vardı.
Sitting next to me was a middle-aged man who looked young and dynamic; I later learned his name was Kemal. You know how you can tell a person's true nature just by their facial expressions? Well, Kemal was clearly a warm, cheerful, and lively person who made people smile. As our conversation progressed, I learned that he had spent a large part of his life alone. Frankly, I was a little surprised. How could such a warm and lively person be alone? Then he told me about his childhood. He had lived in an orphanage from a young age. He had spent a significant part of his childhood away from the warmth of a family. Life had taught him to stand on his own two feet from a very young age... I didn't want to ask why he didn't have family by his side and bring up his bad memories from the past.
Yanımda oturan orta yaşlarda olup, genç ve dinamik gürünen sonradan adının Kemal olduğunu öğrendiğim bir arkadaşım vardı. Hani bir insanı yüzündeki ifadeden dolayı hemen tanımaya başlarsınız ya, Kemal'inde insan yüzünü güldüren sıcakkanlı ve hayat dolu bir insan olduğu anlaşılıyordu. Sohbetimiz ilerledikçe onun hayatının büyük bir bölümünü yalnız geçirdiğini öğrendim. Açıkçası biraz şaşırmıştım. Böylesine sıcakkanlı ve hayat dolu bir insan nasıl olur da yalnız olur. Sonra bana küçüklüğünden bahsetti. Küçük yaşlardan itibaren yetiştirme yurdunda kalmış. Çocukluğunun önemli bir bölümünü bir aile sıcaklığından uzakta geçirmiş. Hayat daha küçük yaşlarda kendi ayaklarının üzerinde durmayı öğretmiş ona... Neden aileden yanında olmadı diye sorup, onu geçmişteki kötü hatıralarına götürmek istemedim.
One of the young women turned to her friend sitting next to her and said, "I was once deeply in love. I really loved him." Her friend was silent for a moment. "Five years, it's hard to believe," her friend continued. "For five years, he was a part of my life." They were chatting in the seats right behind me. She talked about making plans together and planning to spend the rest of their lives together. Then the young woman's voice changed. "Apparently, he's still not divorced," she said. Her friend, surprised, asked, "What? You didn't know that?" Sighing, she replied, "No, I didn't know." Then there was a short silence. Then, to cheer her up, her friend said, "Maybe what you lost wasn't as beautiful as you thought." The young woman replied, "You might be right, but he took a large part of my life." Hearing this conversation, I realized that people can't always be aware of the problems they might encounter while living their lives.
Genç kızlardan biri yanında oturan arkadaşına dönerek; zamanında büyük bir aşka tutulmuştum dedi. Onu gerçekten çok sevmiştim diyordu. Yanında oturan arkadaş bir süre sessiz kaldı. Beş yıl dile kolay diye devam etti arkadaşı. Beş yıl boyunca hayatımın bir parçasıydı diyordu. Hemen arkamdaki koltukta sohbet ediyorlardı. Birlikte planlar yaptığını ve hayatının geri kalanını birlikte geçirmeyi planladıklarından bahsediyordu. Sonra genç kızın sesi değişti. Meğer hala boşanmamış dedi. Arkadaşı da şaşkınlıkla: Nasıl yani sen bunu bilmiyor muydun? diye sordu. İçini çekerek hayır bilmiyordum diye cevap verdi. Sonra kısa bir sessizlik oldu. Sonra arkadaşı moral vermek için, belki de kaybettiğin şey, sandığın kadar güzel değildi dedi. Genç kız haklı olabilirsin ama hayatımın büyük bir zamanını elimden aldı diye cevap vermişti. Bu konuşulanları duyunca kendi hayatımda yaşadıklarımı düşünerek, insanın hayatını yaşarken gelebilecek sorunların farkına varamadığını anladım.
Walking along a path with a friend, you learn a little bit about their life. This could be a profession, a love story, a breakup, or a childhood story. As we approached Kaş, the conversations in the minibus began to change. On one side, the rugged and majestic view of the Taurus Mountains was visible, and on the other, the shimmering blue of the Mediterranean. Now, the conversations revolved around the history of Kaş and the old streets of Kalkan. People who hadn't known each other just a few hours earlier were now looking at the same view and experiencing the same feelings of excitement together. Perhaps that's the best part of these tours. It's not so much about going to the same place, but about sharing the same feelings and nurturing them together.
Bir patika yolunda bir arkadaşınızla yürürken onun hayatından da küçük bir bölüm öğreniyorsunuz. Bu bazen bir meslek, bir aşk hikayesi bir ayrılış ya da çocukluk hikayesi olabiliyor. Kaş'a yaklaştıkça minibüsün içindeki sohbetlerde değişmeye başladı. Bir yanda Torosların sert ve heybetli görüntüsü, diğer tarafta da Akdeniz'in masmavi parlayan manzarası görünüyordu. Artık sohbetlerde, Kaş'ın geçmiş tarihi ve Kalkan'nın eski sokakları konuşuluyordu. Daha birkaç saat öncesinde birbirini tanımayan insanlar şimdi aynı manzaraya bakıp, aynı heyecan duygularını birlikte yaşıyordu. Belki de bu tur gezilerin en güzel yanı budur. Aynı yere gitmekten çok, aynı duyguları besleyerek onu paylaşmaktır.
When we arrived in Kaş, we gathered everyone together for a short informational talk. Then our tours of Kaş's history began. At the end of the day, we gathered again and went to Kalkan town and from there to our hotel.
Kaş'a geldiğimizde herkesi bir araya toplayarak kısa bir bilgilendirme konuşması yapmıştık. Ardından Kaş'ın geçmiş tarihine doğru gezilerimiz başladı. Günün sonunda tekrar toplanarak, Kalkan kasabasına ve oradan da kalacağımız otele geçmiştik.
