About 2 weeks after watching the 1st season of "Kengan Ashura" for the third time, I had a huge pressure to learn more about the next fights. Especially when I learned from a friend that Fang Metsudo's next opponent would be Gaolang Wongaswat. The latter didn't make much of an impression after his first fight, but he had the aura of a mighty warrior. As I saw in Manga Music Video (MMV) on YT, I wasn't wrong at all. Then I read a certain comment, which I agree with 100% today, agreeing with everything I can - This duel is the peak of what the duo of authors created and showed in KA, you won't see anything better there. And ok, you can say "hey, the guy is talking nonsense, everyone has his own opinion, his own tastes" etc. I don't agree, I mean, sure, everyone has the right to their opinion, but judging only by what I've seen so far in the anime and these few fights in the manga, then... well, it's 100% true - there's nothing better in KA than this clashes. I know what I'm talking about because I have devoted a lot of time from my life to watching battle shounens - so I have knowledge, experience and a comparison base. Looking completely objectively, without emotions, only at the technical level (I didn't even pay attention to emotions when I watched this fight for the first time in the form of a music video), it was a perfectly planned and executed fight. Sure, it could probably be improved, but I judge by what we got, not by what we could have gotten, and that's very important! Why? Because when we judge something that is not there, we do not pay full attention to what is.
There is something to improve in KA, its flaws stand out to me especially in the 2nd season (too much inconsistency, every time a character died or could have been mutilated for life, the creators changed their minds and withdrew the consequences), but this one thing is perfect . Just like the scene with Leo Bonhart's appearance in "The Witcher" - different sources say differently, but I saw in several sources that before Sapkowski wrote his saga, Bonhart vs Szczury was one of the first ideas that he put down on notes or one of the scenes, which he started writing before understanding his idea with Geralt. In short, sometimes an idea for a book comes from a specific scene, sometimes we come up with a scene that was originally intended for something else, but after minor changes, it can be transferred to another idea. Or maybe Sapkowski simply knew that he would place this scene one day and wrote it at a different time (books, like films, are not created chronologically, scene by scene, but point by point, and then these fragments are combined).
Even the introduction to combat was wonderful. Fang was waiting for Gaolang, he knew well that he was one of the few opponents posing a real threat. The fight with Okubo showed that Fang didn't have to fight seriously... Or to put it another way, it was a case of Goku SsjBlue x25 (or x30) Kaioken vs Jiren before using GenkiDama - Jiren had to be 100% serious and attentive only when Goku pulled out all the aces out of hand, without it Jiren controlled the course of the duel. Same with Fang in the fight against Okubo. Gaolang, on the other hand, didn't give a damn about him, just like anyone else - he didn't care about pride, emotions, etc. all that matters to him is the destruction of everything that stands in his Lord's path. This was very visible during the fight, just as Fang had to retreat to the offensive more than once (I'm not talking about naturally retreating to create space for an attack, but running away, fear of the opponent), Wongaswat kept punching him like a sack. training - no matter whether he was trapped or had his hand broken by Fang's elbow. He walked forward and banged with his fists, elbows and legs, like a wild monkey.
The fight itself was amazing!!! Lots of twists and turns, high level from the beginning, very good comments (both from their bosses and the fighters themselves), until the very end we didn't know who would emerge from this fight as the winner. I.e. of course, the plot of KA is quite simple, just like in the case of "Game of Thrones", at some stage it is known how the story will unfold and what its course will be more or less. So it is not difficult to guess that the protagonist will fight at the end, that Fang, after such a presentation of his person, will be the final opponent. I don't know about you, but I can't imagine what would happen if Gaolang won. Ok, maybe he would have lost to Devil's Spear, or whatever the name of the grandfather who defeated Kiryu Setsuna was, but he would probably have lost - the Thai warrior is a master of technique, and probably none of the Kengan warriors is better than him (except Devil's Spear). Fang defeated him only because of his supernatural power, I bet it's some kind of combination of the powers of Venom and Taskmaster from Marvel (I only know part of his flashbacks, I won't reveal it, it's just how I see it after combining these events and scenes from the manga), it was his "move of desperation", he put everything on one card, because both he and his rival were completely depleted of energy and all it took was a finish... Well, in the case of Gaolang, a single push was enough.
His superiority over Fang was visible from the beginning, when he used only his hands... And I'll stop here for a moment - it was a really cool idea to divide this fight into 1 part in which he used boxing and 2 in which he stopped using boxing completely. inhibit. Or as Kanoh Agito said - "Use all your abilities, attack us with your full power." Even this element proves that the fight was thought out from A to Z and implemented in accordance with previous assumptions. We see the full potential of the best boxer of that world, and then his true power - in both cases, Fang was almost helpless, he could only rely on counters and his magical skills. The second reason is to show why daily, exhausting training, in which we often repeat the same movements and exercise specific muscle groups, is necessary during a fight. When we fight at this level, we don't have time for thinking or tactics, we just have to knock our opponent to the ground. Life is not an anime like HxH, where during an exchange of blows, the character can fuck for 2 minutes, often they don't even have time to say "oh fuck", body movements must be trained and automatic, because the human brain (and more specifically - the delivery, reception, analysis, sending another one, reaction - simplifying the whole process) is too slow for this. Gaolang sees the movement and his body automatically positions himself to dodge or block, followed by a painful counter.
That's why (among other things, I don't want to pretend that I know fights well, because I don't) warriors repeat the same exercises every day, work on the same muscle groups, etc. I think there was a slogan in "Rocky" or "Creed" that a thousand hours of training is equal to one minute or one round. Or another, also true, saying - after an exhausting fight or training, your hands are so depleted of energy that sometimes you can't even wipe your ass after taking a shit. We've already seen this in previous episodes, but again - Gaolang showed it in its most beautiful form. Fang thought he fucked him hard enough to give him a moment to catch his breath... And the guy immediately gets up and runs at him!!! Whether with a broken arm or bruised from his blows, Gaolang gets up and presses forward, again and again. I really liked how they clearly showed that Fang was afraid a few times, or the scenes after the fight where he was embarrassed that he wasn't able to beat him with his natural skills. Little? Well, my cousin and I watched this fight and since he has been practicing boxing for several years, he could have made a few comments. Most of them focused on how well it was drawn - every move, the shift in focus when throwing punches. The place also matters, which is often shown in KA - knees, throat, solar plexus, liver, eyes, ears, chin, testicles and this fight is no exception. I won't say anything because I don't know anything and I don't want to lie, but every move is important when throwing a punch.
As for the second episode, this one was even better. I finally fully understood the approach of my mother and friends her age to commenting on sad scenes from various movies or series. You know, exciting scenes for them, when a man tries to save a woman or a good man tries to save himself from a hopeless situation (or something else related to it, it doesn't even have to be a guy). I was under the illusion until the very end that it would end differently than in the comic book, but it didn't. As my cousin said, the result of this fight is the biggest anime scam in 2023. Well, I agree, but not entirely. Let me start by saying that this is an unrealistic series, and Fang's power has been consistently presented from the beginning (you can criticize it, but it makes as much sense as complaining about Goku's Kamehameha or other known techniques from any anime - as long as it is consistent, then you can put these comments in the place where the back loses its noble name). Moreover, the creators clearly showed us who controlled most of the fight, who was afraid of whom and who was lucky in the fight from the beginning (his last decision). I tried to imagine how it would have ended if the other players had moved on. This is the stage of the tournament when being eliminated is really painful, not only for the players, but also for the viewers who have already grown to like some of the fighters. Gaolang had to lose to Fang because in my opinion he would have beaten his next opponents - he was too technically good. I can't imagine the protagonist or other warriors winning against Gaolang. Possibly that Grandpa from the Spear... But that's the only character.
I will definitely watch this fight again. Will I watch it at least twice a year like Netero vs Meruem? Who knows, maybe, I'll definitely do another viewing in a month during the holidays.
Około 2 tygodnie po 3 obejrzeniu 1 sezonu "Kengan Ashura", miałem olbrzymie ciśnienie na to by poznać kolejne walki. Zwłaszcza gdy dowiedziałem się od znajomego, że kolejnym przeciwnikiem Fang Metsudo będzie Gaolang Wongaswat. Ten drugi nie zrobił dużego wrażenia po swojej pierwszej walce, ale czuć było od niego aurę przepotężnego wojownika. Jak zobaczyłem w Manga Music Video (MMV) na YT, nie pomyliłem się ani trochę. Wtedy też przeczytałem pewien komentarz, z którym dzisiaj się zgadzam w 100%, podpisując się wszystkim, czym mogę - Ten pojedynek to peak tego, co stworzył i pokazał w KA duet autorów, nic lepszego już tam nie zobaczycie. I ok, możecie powiedzieć "eee tam, typ pieprzy głupoty, każdy ma swoje zdanie, swoje gusta" etc. Nie zgadzam się, tzn. jasne każdy ma prawo do swojego zdania, ale oceniając tylko to, co dotychczas widziałem w anime i tych kilka walk w mandze, to... no to jest 100% prawda - nie ma nic lepszego w KA od tego starcia. Wiem co mówię, bo poświęciłem mnóstwo czasu ze swojego życia, by oglądać battle-shouneny - mam więc wiedzę, doświadczenie i bazę porównawczą. Patrząc totalnie obiektywnie, bez emocji, wyłącznie na warstwę techniczną (na emocje nawet nie zwracałem uwagi, gdy po raz 1 obejrzałem to starcie w formie teledysku) to doskonale zaplanowana i przeprowadzona walka. Jasne, pewnie można było ją poprawić, ale oceniam to, co dostaliśmy, a nie to co moglibyśmy dostać, a to bardzo ważne! Czemu? Bo oceniając coś czego nie ma, nie zwracamy pełnej uwagi na to, co jest.
W KA jest co poprawiać, jego wady rzucają mi się w oczy szczególnie w 2 sezonie (zbyt duża niekonsekwencja, za każdym razem jak jakaś postać umierała lub mogła zostać dożywotnio okaleczona, to twórcy zmieniali zdanie i wycofywali konsekwencje), ale ta jedna rzecz jest doskonała. Tak jak scena z pojawieniem się Leo Bonharta w "Wiedźminie" - różne źródła różnie podają, ale widziałem w kilku źródłach, że zanim Sapkowski napisał swoją sagę, to Bonhart vs Szczury było jednym z pierwszych pomysłów, które przelał na notatki lub jedną ze scen, które zaczął pisać przez zrozumieniem swojego pomysłu z Geraltem. Mówiąc w skrócie, czasem pomysł na książkę powstaje dzięki konkretnej scenie, czasem wymyślamy scenę, która pierwotnie miała być do czegoś innego, ale po drobnych zmianach, można ją przenieść do innego pomysłu. Albo po prostu Sapkowski wiedział, że kiedyś umieści tę scenę i napisał ją w innym czasie (książki tak jak filmy, nie tworzy się chronologicznie, scena po scenie, tylko punktowo, a potem te fragmenty się łączy).
Już samo wprowadzenie do walki było cudowne. Fang czekał na Gaolanga, dobrze wiedział, że jest jednym z kilku przeciwników stanowiących realne zagrożenie. Walka z Okubo pokazała, że Fang nie musiał walczyć na poważnie... Albo inaczej, to był casus Goku SsjBlue x25 (albo x30) Kaioken vs Jiren przed użyciem GenkiDama - Jiren musiał być 100% poważny i uważny tylko, jak Goku wyciągał wszystkie asy z rękawa, bez tego Jiren kontrolował przebieg pojedynku. Tak samo Fang w walce z Okubo. Gaolang z kolei miał go w dupie, tak jak każdego innego - jego nie obchodzi duma, emocje etc. dla niego liczy się tylko zniszczenie wszystkiego, co stoi na drodze jego Władcy. Było to bardzo widoczne podczas walki, tak jak Fang nie raz musiał się cofać do ofensywy (nie mówię o naturalnym wycofaniu się, by stworzyć sobie przestrzeń do ataku, tylko uciekaniu, strachu przed oponentem), tak Wongaswat ciągle napierdalał w niego, jak w worek treningowy - nie ważne, czy był w potrzasku, czy miał połamaną dłoń przez łokieć Fanga. Szedł przed siebie i napierdalał pięściami, łokciami, nogami, jak dzika małpa.
Sama walka natomiast, cudo!!! Mnóstwo zwrotów akcji, wysoki poziom od początku, bardzo dobre komentarze (zarówno ich szefów, jak i samych wojowników), do samego końca nie wiedzieliśmy, kto wyjdzie z tej walki jako zwycięzca. Tzn. oczywiście, fabuła KA jest dość prosta, podobnie jak w przypadku "Gry o Tron", na pewnym etapie wiadomo, jak się potoczy ta historia i jaki będzie mniej-więcej jej przebieg. Czyli nie trudno się domyślić, że protagonista będzie walczył na końcu, że Fang po takim przedstawieniu jego osoby, będzie finałowym przeciwnikiem. Nie wiem, jak Wy, ale ja nie jestem w stanie sobie wyobrazić, co by było, gdyby Gaolang wygrał. Ok, może by przegrał z Diabelską Włócznią, czy jak się nazywa ten dziadek, który pokonał Kiryu Setsunę, ale raczej by przegrał - wojownik Tajlandii jest mistrzem techniki, raczej nikt z wojowników Kengan nie jest od niego lepszy (poza Diabelską Włócznią). Fang wygrał z nim tylko przez swoją nadnaturalną moc, stawiam że to coś w rodzaju połączenia mocy Venoma i Taskmastera z Marvela (znam tylko część jego retrospekcji, nie będę zdradzał, po prostu tak to widzę po połączeniu sobie tych wydarzeń i scen z mangi), był to jego "ruch rozpaczy", postawił wszystko na jedną kartę, bo zarówno on, jak i jego rywal, byli totalnie wypompowani z energii i wystarczyło dobicie... No dobra, w przypadku Gaolanga wystarczyło pojedyncze pchnięcie.
Jego wyższość nad Fangiem była widoczna od początku, gdy korzystał tylko z samych rąk... I tu się zatrzymam na chwilę - to był naprawdę zajebisty pomysł, by podzielić tę walkę na 1 część, w której używał boksu i 2 w której kompletnie przestał się hamować. Lub jak to powiedział Kanoh Agito - "Użyj wszystkich swoich możliwości, zaatakuj nas swoją pełną mocą". Choćby ten element świadczy o tym, że walka została przemyślana od A do Z i zrealizowana zgodnie z wcześniejszymi założeniami. Widzimy pełnię możliwości najlepszego boksera tamtego świata, a następnie jego prawdziwą moc - w obu przypadkach, Fang był niemal bezradny, mógł się opierać tylko na kontrach i swoich magicznych umiejętnościach. Drugi powód, to pokazanie dlaczego codzienny, wyczerpujący trening, w którym bardzo często powtarzamy te same ruchy i ćwiczymy konkretne partie mięśni, jest niezbędny w trakcie walki. Bijąc się na takim poziomie, nie mamy czasu na myślenie i taktykę, musimy tylko powalić przeciwnika na ziemię. Życie to nie anime, jak HxH, gdzie w trakcie wymiany ciosów, postać może pieprzyć przez 2 minuty, często nawet nie zdążą powiedzieć "o kurwa", ruchy ciała muszą być wyćwiczone i automatyczne, bo ludzki mózg (a konkretniej - dostarczenie, odbiór, analiza, wysłanie kolejnej, reakcja - upraszczając cały proces) jest na to zbyt wolny. Gaolang widzi ruch, a jego ciało automatycznie ustawia się do uniku lub bloku, a następnie bolesnej kontry.
Właśnie dlatego (m.in., nie chcę udawać, że znam się dobrze na walkach, bo tak nie jest) wojownicy codziennie powtarzają te same ćwiczenia, pracują nad tymi samymi partiami mięśni etc. Chyba w "Rocky" albo "Creed" padło hasło, że tysiąc godzin treningu, jest równa jednej minucie lub jednej rundzie. Albo inne, też prawdziwe powiedzenie - po wyczerpującej walce lub treningu, ręce są tak wypompowane z energii, że czasem nawet nie da się podetrzeć dupy po sraniu. Widzieliśmy to już w poprzednich odcinkach, ale znowu - Gaolang pokazał to w najpiękniejszej formie. Fang myślał, że pierdolnął go na tyle mocno, że dostanie chwilę na złapanie oddechu... A typ odrazu wstaje i biegnie na niego!!! Nie ważne, czy ze złamaną ręką, czy będąc cały potłuczony od jego ciosów, Gaolang wstaje i napiera, raz za razem. Bardzo mi się podobało, jak kilka razy wyraźnie pokazali, że Fang się boi albo sceny po walce, gdy było mu wstyd, że nie był w stanie pokonać go swoimi naturalnymi umiejętnościami. Mało? No to z kuzynem obejrzeliśmy ten pojedynek i jako że ćwiczy boks od kilku lat, to mógł powiedzieć kilka komentarzy. Większość z nich skupiała się na tym, jak dobrze zostało to wszystko narysowane - każdy ruch, zmiana punktu ciężkości w przypadku wyprowadzania ciosów. Tak samo miejsce ma znaczenie, co zresztą jest często pokazywane w KA - kolana, gardło, splot słoneczny, wątroba, oczy, uszy, podbródek, jądra i ta walka nie jest wyjątkiem. Nie będę się wypowiadał, bo nie znam się i nie chcę skłamać, ale każdy taki ruch ma znaczenie przy wyprowadzaniu ciosu.
Jeśli chodzi o drugi odcinek, ten był jeszcze lepszy. W końcu w pełni zrozumiałem podejście mojej mamy i koleżanek w jej wieku, do komentowania smutnych scen z różnych filmów lub seriali. Takich wiecie, ekscytujących dla nich scen, gdy mężczyzna próbuje uratować kobietę lub dobry mężczyzna próbuje się uratować z beznadziejnej sytuacji (lub coś dowolnie innego z tym związanego, nawet nie musi być to facet). Łudziłem się do samego końca, że skończy się to inaczej niż w komiksie i nic z tego. Jak to powiedział mój kuzyn, wynik tej walki, to największy scam w anime w 2023. Cóż, zgadzam się, ale nie do końca. Zacznę od tego, że to nierealistyczna seria, a moc Fanga od początku jest konsekwentnie przedstawiana (możecie ją krytykować, ale ma to tyle samo sensu, co narzekanie na Kamehameha Goku, czy inne znane techniki z dowolnego anime - tak długo jak jest to spójne, to możecie sobie wsadzić te uwagi w miejsce, gdzie plecy tracą swoją szlachetną nazwę). Poza tym, twórcy pokazali nam wyraźnie, kto kontrolował większość walki, kto kogo się bał i kto miał od początku szczęście w walce (chodzi o jego ostatnią decyzję). Próbowałem sobie wyobrazić, jakby się to skończyło, gdyby inni zawodnicy przeszli dalej. To jest ten etap turnieju, gdy odpadnięcie jest naprawdę bolesne, nie tylko dla zawodników, ale też widzów, którzy zdążyli polubić niektórych wojowników. Gaolang musiał przegrać z Fangiem, bo w moim mniemaniu pokonałby kolejnych przeciwników - był zbyt dobry technicznie. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić protagonistę lub innych wojowników, którzy wygrywają z Gaolangiem. Ewentualnie ten dziadek od Włóczni... Ale to jedyna postać.
Na pewno obejrzę tę walkę jeszcze nie raz. Czy będę ją oglądał co najmniej 2 razy rocznie, jak Netero vs Meruem? Kto wie, może, na pewno za miesiąc podczas świąt zrobię sobie kolejny seans.
