When I wrote about this series a few months ago, I didn't have high expectations for it. Yes, I like Sylvester, but not every movie with his participation was to my liking. I won't say he's a bad actor or a moderately bright man - he has both skill and has proven his worth. He just needs an experienced director who will guide him properly, using his strengths. For a long time, I haven't seen him in any good movie except "Creed 2", where he made a big impression on me. Before I turned on the 1st episode, I thought to myself: "Even if it's average, as in the case of shit that Netflix and D+ produce massively, at least I'll watch it for Sly. We've been through so much with Asia that there shouldn't be any problems here. " (especially since my girlfriend also likes this actor). And you know what? The series is not outstanding, in some respects it is only good enough, but because of its atmosphere, idea and other advantages, we get a lot of joy from it! Every Sunday we are disappointed that the episode is over.
The plot is not too complicated. It is true that I do not know gangster cinema, but it seems to me to be quite classic, and it is certainly predictable. Young Dwight "The General" Manfredi was sent to prison for 25 years because he accepted a sentence for a murder he didn't commit. As soon as he left, he immediately went to his boss to receive a reward for devoting 25 years of his life to the "family". Initially, he thought he would get a decent position, but due to various difficulties, they send him to a poorer area in the US, i.e. Tulsa, Oklahoma. This place is located on the so-called Bible Belt - conservative Protestants dominate there. He is not happy with this fact, but after swallowing bitter saliva and breaking the jaw of one of the young gangsters, he agreed to the proposal. Although Dwight does not understand the modern world at all, he has other strengths - he understands psychology very well, knows mathematics, is difficult to deceive him, knows the art of negotiation and knows what he can afford, what he uses his greatest asset for - gigantic charisma. Of course, its dimensions are not without significance, but on the other hand ... And, I will not spoil it, Manfredi's age is one of the best jokes in this series. Thanks to these features, the old gangster knows how much and what you can earn and efficiently moves around the world at large. With each passing day, new problems arise, both for the new and the old gang. I will not spoiler, because it makes no sense - apart from brutality and a clear cut off from today's woke-ism and pushing homosexual threads by force (i.e. - is a character associated as white? Let's make an artificial controversy, let's give her a different skin color. We don't have enough a diverse cast? Let's treat Blacks, Asians, and other minorities like numbers in Excel and add them to the cast. As for gays, in enough Netflix shows, they are forcibly added like, "Okay, we had a plot, now porn for gays, which has ABSOLUTELY NO justification."), then "Tulsa King" has nothing special to offer. It's a nice, loose series, where you can relax. Sometimes silly, but within reason (i.e. an average Netflix series when we are able to tolerate it) + due to the relaxed atmosphere, it does not bother at all. Well, unless you approach this show as an adaptation of TLoU, then maybe you'll be angry.
I mentioned two aspects, I'll start with a critique of Wokeism. Even if this is due to cynicism (if most players create content that is too similar to each other, then the one that stands out from them and does it well and / or interesting, wins a bigger prize), it came out naturally. Every time Sly asks the world or any person what the fuck is going on in this world, I can't help but laugh. Especially since Dwight seems like a pretty tolerant person who doesn't get mad as long as no one gets in his way. There is no political correctness here, or forcing to tone down jokes, which is another form of left-wing censorship (RIP "Rick and Morty") "because you offend my feelings!!!". We don't have gay sex here, like in many Netflix series, where suddenly an advertising jingle comes in and "Attention attention, break for sex between two men!". As you know, I don't mind, seeing two men making a sacrifice to Eros doesn't disgust me. What bothers me, however, is pushing something by force, because some of such things have absolutely no plot justification, it's a kind of fanservice for a small group of people. We also don't have an excess of minorities that the contemporary left cynically treats as tokens, like people from the LGBT community during "Pride Month". Like I said, Dwight is a tolerant man, and that translates to the whole show. There is no (excessive, unnecessary) derision of progressive views and related topics here, which may upset those more frustrated little boys on the right. We do, however, rightly point out some problems. I don't remember the last time I breathed so much while watching. It's like waking up in the middle of a mountain forest and breathing in the clean, crisp air.
The second aspect is a bit related to this - it's an old-style cinema, which was presented in an attractive form. The plot is extremely simple, sometimes even overly crude and sometimes it bothered me a bit, but on the other hand, it is intriguing enough not to bore. But that wouldn't have been enough if it wasn't for Sly. You can have various objections to this actor, you can complain about the deficiencies in his skills, but if we have an experienced director who knows exactly how to use the strengths of a given person (as Pasikowski did with our Dorota Rabczewska - if I didn't know her, I would say that can be a good actress) and how to set it up, Sly can give us an Oscar-worthy performance. In this series, he literally experiences a second youth and I feel cognitive dissonance, on the one hand, I see an old grandfather who is getting closer to death, and still has a lot of charisma and vigor, especially the former. If he says something, you do it. Simply. You don't oppose, you don't deny his competence, you just do what needs to be done. You won't be convinced by his calm but firm tone of voice? Such, you know, as convincing as a siren or a clever manipulator. If not, his vehemence and sharp face, scarred by time and experience, will. And if that persuasion fails too, you'll get a taste of his strength, and he's a big guy and he's got a lot of it (btw, strength is the attribute that stays with men the longest of all). When I see him, I don't see Sly, thanks to whom "Rambo" and the "Rocky" saga are not only great films, not only icons that have permanently entered the culture, but above all, very wise and motivating images to change . I see an elderly gangster here who has been released from a hard prison after 25 years and is not going to make any compromises, he will only impose his will. As for the rest, it's one of those shows where we focus on the main character or a very important character (Henry Cavill in "Witcher", Anthony Hopkins in "Westworld"), and most of them are played by inexperienced ones. In the case of TK, it turned out to be extremely cheap, but it doesn't bother me at all. I don't know why, it somehow naturally fits me to "Rocky", where although everything was serious, it was over-colored at the same time. However, if another actor had been in his place, even one I like, I'm not sure I wouldn't have left the show halfway through.
The final was a bit of a disappointment to us. I don't know what is the reason for this, whether the budget was too small (which could be felt in some moments), or the fact that the finale was a bit boring, and the action was not only not very effective, but also disappointingly executed (especially the shootout in front of a certain building, I don't want spoiler, me and my girlfriend haven't seen such a poorly made scene in a long time). There was no tragedy, nor did we complain too much, because Sly kept the level until the very end. A very nice, loose series that has the potential for something more. If you like Sylvester, this is something for you! If not, you can bounce back from him, but I recommend giving the iconic actor a chance. Despite his advanced age, he can surprise you very positively.
Gdy kilka miesięcy temu pisałem o tym serialu, to nie miałem wobec niego większych oczekiwań. Owszem, lubię Sylvestra, ale nie każdy film z jego udziałem przypadł mi do gustu. Nie powiem, że to kiepski aktor lub średnio rozgarnięty człowiek - ma zarówno umiejętności oraz udowodnił swoją wartość. Po prostu potrzebuje doświadczonego reżysera, który odpowiednio nim pokieruje, wykorzystując jego atuty. Przez długi czas nie widziałem go w żadnym dobrym filmie za wyjątkiem "Creed 2", gdzie zrobił na mnie duże wrażenie. Zanim włączyłem 1 odcinek, to pomyślałem sobie: "Nawet jak będzie przeciętnie, jak w przypadku gówna, które masowo produkuje Netflix i D+, to przynajmniej będę oglądał to dla Sly'a. Tyle z Asią tego przeżyliśmy, że tutaj nie powinno być problemów." (zwłaszcza, że moja dziewczyna, również darzy sympatią tego aktora). No i wiecie co? Serial nie jest jakiś wybitny, pod pewnymi względami, jest jedynie dostatecznie dobry, ale przez jego klimat, pomysł i inne zalety, czerpiemy z niego BARDZO dużo radości! Co niedzielę jesteśmy zawiedzeni, że odcinek już się skończył.
Fabuła nie jest zbyt skomplikowana. Co prawda nie znam kina gangsterskiego, ale wydaje mi się być dość klasyczna, a na pewno jest przewidywalna. Młody Dwight "Generał" Manfredi, trafił do więzienia na 25 lat, bo przyjął na siebie wyrok za morderstwo, którego nie popełnił. Gdy tylko wyszedł, to odrazu poszedł do swojego szefa, by otrzymać gratyfikację za poświęcenie 25 lat swojego życia na rzecz "rodziny". Początkowo myślał, że dostanie godne stanowisko, ale z uwagi na różne trudności, wysyłają go do biedniejszego obszaru na terenie USA, czyli Tulsy w Oklahomie. Miejsce to, znajduje się na tzw. Pasie Biblijnym - dominują tam konserwatywni protestanci. Nie jest zadowolony z tego faktu, ale po przełknięciu śliny goryczy i złamaniu szczęki jednego z młodych gangsterów, zgodził się na tę propozycję. Mimo, że Dwight kompletnie nie rozumie współczesnego świata, to posiada inne atuty - bardzo dobrze rozumie psychologię, umie matematykę, trudno go oszukać, zna sztukę negocjacji i wie na co może sobie pozwolić, do czego wykorzystuje swój największy atut - gigantyczną charyzmę. Oczywiście nie bez znaczenia są jego gabaryty, ale z drugiej strony... A, nie będę spoilerował, wiek Manfrediego, to jeden z lepszych żartów w tym serialu. Dzięki tym cechom, stary gangster wie ile i na czym można zarobić oraz sprawnie porusza się po świecie na wolności. Wraz z każdym dniem, dochodzą nowe problemy, zarówno te dotyczące nowego, jak i starego gangu. Spoilerował nie będę, bo nie ma to sensu - pomijając brutalność i wyraźne odcięcie się od dzisiejszego woke-izmu i wciskania na siłę wątków homoseksualnych (czyli - jakaś postać jest kojarzona jako biała? Zróbmy sztuczne kontrowersje, dajmy jej inny kolor skóry. Mamy za mało różnorodną obsadę? Potraktujmy Czarnoskórych, Azjatów i inne mniejszości, jak cyferki w Excelu i dodajmy ich do obsady. Jeśli chodzi o gejów, to w dostatecznie wielu serialach Netflixa, są oni dodawani na siłę na zasadzie: "Ok, mieliśmy fabułę, to teraz porno dla gejów, które nie ma KOMPLETNIE ŻADNEGO uzasadnienia."), to "Tulsa King" nie ma nic szczególnego do zaoferowania. Ot fajny, luźny serial, przy którym można się zrelaksować. Czasami głupiutki, ale w granicach rozsądku (czyli średniego serialu Netflixa, gdy jesteśmy to w stanie tolerować) + z uwagi na luźny klimat, zupełnie nie przeszkadza. No chyba, że podejdziecie do tego serialu, jak do adaptacji TLoU, to może wtedy będziecie źli.
Wspomniałem o dwóch aspektach, zacznę od krytyki Wokeizmu. Nawet jeżeli wynika to z cynizmu (jeżeli większość graczy tworzy zbyt podobne do siebie content, to ten który się wyróżni na ich tle i zrobi to dobrze i / lub ciekawie, ten zgarnia większą nagrodę), to wyszło to naturalnie. Za każdym razem, gdy Sly pyta się świata lub dowolnej osoby o to, co się odpierdoliło w tym świecie, to nie jestem w stanie się nie śmiać. Tym bardziej, że Dwight wygląda na dość tolerancyjną osobę, która nie wkurza się tak długo, jak nikt mu nie wejdzie w drogę. Nie ma tutaj poprawności politycznej, czy zmuszania do stonowania żartów, czyli innej formy lewicowej cenzury (RIP "Rick and Morty") "bo obrażasz moje uczucia!!!". Nie mamy tutaj seksu gejowskiego, jak w nie jednym serialu Netflixa, gdzie nagle wjeżdża jingiel reklamowy i "Uwaga uwaga, przerwa na seks między dwoma mężczyznami!". Jak wiecie, nie mam nic przeciwko temu, oglądanie dwóch panów składających ofiarę Erosowi, nie obrzydza mnie. Przeszkadza mi natomiast wciskanie czegoś na siłę, bo część takich rzeczy, nie ma kompletnie żadnego uzasadnienia fabularnego, to taki fanserwis dla małej grupy osób. Nie mamy tu też nadmiaru mniejszości, które współczesna lewica, cynicznie traktuje jak tokeny, tak jak ludzi ze środowisk LGBT podczas "Pride Month". Jak już mówiłem, Dwight jest człowiekiem tolerancyjnym, co się przekłada na cały serial. Nie mamy tutaj (nadmiernej, niepotrzebnej) szydery z progresywnych poglądów i związanych z nią tematów, co może zasmucić tych bardziej sfrustrowanych chłopczyków z prawej strony. Mamy za to słuszne wytykanie pewnych problemów. Nie pamiętam, kiedy tak odetchnąłem pełną gębą podczas oglądania. Jakbym się obudził w środku górskiego lasu i zaciągnął się czystym, rześkim powietrzem.
Drugi aspekt trochę się z tym łączy - to kino w starym stylu, które zostało podane w atrakcyjnej formie. Fabuła jest wyjątkowo prosta, czasem aż nadmiernie prostacka i momentami trochę mi to przeszkadzało, ale z drugiej strony, jest dostatecznie intrygująca, by nie nudzić. To jednak by nie wystarczyło, gdyby nie Sly. Można mieć różne zarzuty do tego aktora, można narzekać na braki w jego umiejętnościach, ale jeżeli mamy doświadczonego reżysera, który dokładnie wie, jak wykorzystać atuty danego człowieka (jak to zrobił Pasikowski z naszą Dorotą Rabczewską - gdybym jej nie znał, to powiedziałbym że to może być dobra aktorka) oraz jak go ustawić, to Sly może nam dać popis godny Oscara. W tym serialu dosłownie przeżywa drugą młodość i odczuwam dysonans poznawczy, z jednej strony widzę starego dziadka, któremu coraz bliżej do śmierci, a nadal ma mnóstwo charyzmy i wigoru, zwłaszcza tego pierwszego. Jeżeli on coś mówi, to Ty to robisz. Po prostu. Nie sprzeciwiasz się, nie negujesz jego kompetencji, tylko robisz co trzeba. Nie przekona cię jego spokojny, ale stanowczy tembr głosu? Taki wiecie, równie przekonywujący, co w przypadku syreny lub zręcznego manipulatora. Jeżeli nie, to zrobi to jego gwałtowność oraz ostra, okaleczona czasem i doświadczeniem twarz. A jeżeli i ten środek perswazji zawiedzie, to posmakujesz jego siły, a jest to duży facet i ma jej dużo (btw. siła to atrybut, który towarzyszy mężczyznom najdłużej ze wszystkich). Widząc go, nie widzę Sly'a, dzięki któremu "Rambo" i saga "Rocky'ego" są nie tylko świetnymi filmami, nie tylko ikonami, które na trwale zapisały się w kulturze, ale przede wszystkim, bardzo mądrymi i motywującymi do zmian obrazami. Widzę tu podstarzałego gangstera, który wyszedł po 25 latach z ciężkiego więzienia i nie zamierza iść na żadne kompromisy, tylko będzie narzucał swoją wolę. Jeśli chodzi o resztę to jest to jeden z tych seriali, gdzie stawiamy na głównego bohatera lub bardzo istotną postać (Henry Cavill w "Witcher", Anthony Hopkins w "Westworld"), a większość grają ci mało doświadczeni. W przypadku TK wyszło to wyjątkowo tanio, ale totalnie mi to nie przeszkadza. Nie wiem czemu, tak jakoś naturalnie pasuje mi to do "Rocky'ego", gdzie choć wszystko było poważne, to jednocześnie było przekoloryzowane. Aczkolwiek gdyby na jego miejscu był inny aktor, nawet taki którego lubię, to nie jestem pewny, czy nie porzuciłbym tego serialu w połowie.
Finał co prawda trochę nas rozczarował. Nie wiem z czego to wynika, czy zbyt małego budżetu (co dało się odczuć w niektórych momentach), czy tego że finał był trochę nudny, a akcja nie tylko była mało efektowna, to jeszcze rozczarowująco zrealizowana (zwłaszcza strzelanina pod pewnym budynkiem, nie chcę spoilerować, ja i moja dziewczyna od dawna nie widzieliśmy tak kiepsko zrealizowanej sceny). Tragedii nie było, nie narzekaliśmy też za bardzo, bo Sly trzymał poziom aż do samego końca. Bardzo fajny, luźny serial, który ma potencjał na coś więcej. Jeżeli lubicie Sylvestra, to jest to coś dla Was! Jeżeli nie, to możecie się od niego odbić, ale polecam dać szansę kultowemu aktorowi. Mimo swojego zaawansowanego wieku, potrafi bardzo pozytywnie zaskoczyć.