Netflix is probably the only company that can't be consistent in its works like A24.
A few days ago was the premiere of Netflix's hyped horror Choose to Die, and it had to be a few days before I got around to writing this review. Creator Toby Maekins had an interesting concept for a story, though what looked great on paper in execution came out below expectations. The creator hasn't made anything noteworthy so far so he was thrown in the deep end and drowned with his creation.
The film in its initial phase arouses interest, we get to know the characters and we feel that it may be interesting to see what will happen next, but the middle phase comes and spoils a lot of the atmosphere, scenes are dragged out, while others are forcefully inserted to "surprise the viewer with something" as far as the middle phase is bad, but the finale is already a tragedy. One wonders whether it is still the same film as at the beginning or a comedy. You have to feel sorry for the actors acting in this film, you can see that Asa Butterfield and Ilola Evans are trying to make their characters seem as authentic as possible, but the script is written in such a way that we do not care about the characters.
As far as the visuals are concerned, it is quite well shot, there are scenes where we get better shots, but for the most of the screening nothing will surprise us visually. As far as audio is concerned, the only thing worth mentioning is a short cameo by Robert Englund where he "performs" as a voice in the film. The film is stupid, but I gave it a chance, the horror genre has always been stupid, but it was the director who created a kind of masterpiece out of it, here not much came out. The Story tells the story of two young people who repair retro consoles and find a mysterious game from the 80s that if they finish it, they will win big. Bad luck that the cadrige is possessed and imposes a curse on the victim. I don't have to tell you what happens to the characters because it is very predictable, after only 5 minutes you can guess who will survive and who will die.
Choose or die is an interesting concept, especially since it's the protagonist who makes choices that affect his surroundings, but here it's been greatly diminished and in many moments deprived of any sense. I expected a mediocre movie, but what I got was a movie that doesn't know what it wants to be and crushes to the ground with a tragic finale, so the screening was very poor. To sum it all up, Netflix once again proves it can't buy good movies and goes for quantity over quality. It tries to attract with well-known names, but at the same time it throws the script in the trash and punishes to play. I don't recommend it, unless you want to waste more than an hour and a half watching a film where the atmosphere dies out in the second half of the film and the third half is a real comedy of errors like in Charlie Chaplin movies 4/10
Netflix jest chyba jedyna firma, która nie potrafi być konsekwentna w swoich dziełach jak np A24
Kilka dni temu była premiera szumnie zapowiedzianego przez Netflix horroru Choose to Die i musiało minąć kilka dni nim wziąłem się za pisanie tej recenzji. Twórca Toby Maekins miał ciekawy koncept na historie, choć to co wyglądało świetnie na papierze w realizacji wyszło poniżej oczekiwań. Twórca do tej pory nic nie nakręcił wartego uwagi wiec został rzucony na głęboka wodę i utonął ze swoim dziełem.
Film w początkowej fazie wzbudza zainteresowanie poznajemy bohaterow i czujemy, ze może być ciekawie widząc co się będzie dalej działo, jednak przychodzi środkowa faza i wiele psuje z klimatu, sceny są przeciągnięte, zaś inne na sile włożone by „czymś zaskoczyć widza” o ile środkowa faza jest zła tak finał to już tragedia. Zastanawiamy się czy to dalej ten dam film co na początku czy komedia. Współczuć trzeba aktorom występującym w tym filmie widać, ze Asa Butterfield i Ilola Evans starają się by ich bohaterowie wypadali w miarę autentycznie, ale scenariusz jest tak pisany, ze nie zależy nam na bohaterach.
Jeśli chodzi o oprawę wizualna to jest w miarę ok nakręcony, bywają sceny gdzie dostajemy lepsze ujęcia, ale przez większość seansu niczym nas nie zaskoczy wizualnie. Jeśli chodzi o audio to jedynie trzeba wspomniec i krótkim cameo Roberta Englunda gdzie „występuje” jako głos w filmie. Film jest durny, ale dałem szanse, gatunek horror zawsze był durny, ale to reżyser tworzył z tego swoiste arcydzieło, tutaj wiele nie wyszło. Historia opowiada o dwóch młodych ludziach, którzy zajmują się naprawa retro konsol i znajdują tajemnicza grę z lat 80 która spowoduje, ze jak ukończą to wygrają wielka wygrana. Pech chciał, ze cadrige jest opętany i narzuca klątwę na ofiarę. Dalej nie trzeba wspominać jak losy się potoczą bohaterow gdyż strasznie przewidywalny jest, już po 5 minutach możemy rozgryźć kto przeżyje, a kto umrze.
Zabójcza gra to jest ciekawy koncept tym bardziej, ze to bohater dokonuje wyborów, które wpływają na jego otoczenie, jednak tutaj zostało to mocno spłycone oraz w wielu momentach pozbawione sensu. Spodziewałem się średniego filmu, a dostałem film, który sam nie wie czym chce być i miażdży doszczętnie tragicznym finałem wiec seans bardzo słaby. Reasumując Netflix po raz kolejny udowadnia, ze nie potrafi kupować dobrych filmów i idzie w ilość nie w jakość. Stara się przyciągnąć znanymi nazwiskami, ale jednocześnie wyrzuca scenariusz do śmietnika i karze grać. Nie polecam, chyba, ze chcecie stracić ponad półtorej godziny na seans, gdzie klimat gaśnie w drugiej połowie filmu, zaś trzecia to istna komedia pomyłek niczym z filmów o Charlie Chaplinie 4/10
