The depths of madness covered in infantilism

_source.
You've waited a long time for my next review and today I come with a series that I've been hesitant to watch for over 14 years, but the appearance on Netflix intrigued me. At first many episodes of the series will throw you off with their infatuation and typical "funny" narration of the characters, but if you get through somehow you get a strong thriller that I consider to be one of the best. It's hard for me to say why the creators went to such extremes in creating When They Cry. I know it's based on a game series, but the infantile nature and strong comedy can make it hard for the viewer to get into the story, and the story is the most interesting point here. I don't review many anime, but I try to find feature films rather than something that is cartoonish, but when I started I had to finish. There are two conclusions: this is one of the best and worst anime I have ever seen The best, because like no other anime it can make the viewer's head spin, taking a long time before the whole story forms a plot line.

_source.
The worst because of idiocies and forcefully thrown in "funny" threads that make me feel embarrassed watching another idiotic antics of characters like "the girl from the pore". The series tells the story of a small village of Hinamizawa, where people live peacefully, but in the past fought to prevent the construction of any dams (cutting off water to nearby crops). The conflict of the village with the locals was so great that every year people began to disappear. At first the town tried hard to create a dam there, but later they gave up. The village slowly started to recover and became even more hospitable. A young boy Keiichi Maebara arrives in the village and will attend a special school where there is no age division. There he will meet some girls who will befriend him and join a club where he will have a good time.

_{source/source}.
Each of the girls has some sort of dark past. The series gives you a little bit of everything so that the viewer can wade through the idiocies and like a persistent detective unravel the mystery of the Onishiru Deity (if I spelled it wrong, forgive me) the village believes that once a year the deity kills one person who was somehow connected to the construction of the dam. Everything gets complicated when a young boy suddenly disappears and the only person he can find is mentally ill. The series is very interesting, it manages to show the belief of the people and how strongly they create a myth around themselves even putting themselves on par with god in the name of principles. The series consists of chapters, each assigned to a particular character, only the last ones are the development and arrangement of what really happened and why the macabre in the small town had to happen. The Netflix version is slightly censored if I think correctly, but it's literally a few frames with more violent scenes so the viewer can focus more on the mystery than watching the dismemberments. If you get past some of the humorous idiocies you get one of the most interestingly written stories. The series is like Silent Hill in that we as viewers are trapped in a time loop until a solution is found. In other words, every few episodes when a chapter ends (usually violently) we get all the characters back and the story from a different perspective.

This thing is repeated several times so that we, as viewers, can see how it all happened, no one is good here, everyone has something on their conscience and the town feeds on the schizophrenia of the characters. In retrospect, I think this might have been the craziest anime that came out at the time, although the storyline here is all nicely done (without the humorous threads) The creators play with the viewers by giving them infantility like in anime about schools (I don't know how to call this genre) to make them grow up in a moment and even bombarding the viewer with cruelty, but in such a way that the viewer could get used to it. I haven't seen the movie yet, but now that I've finished the anime I'll probably watch it and write about it in a bit. I have a hard time rating it 9/10 without comedy 4/10 with comedy 7/10 as a whole :)

Głębia szaleństwa okryta infantylnoscią.

_zrodlo.
Długo czekaliście na moja kolejna recenzje i dziś przychodzę z serialem, który wahałem się obejrzeć od przeszło 14 lat, jednak pojawienie się na Netflix zaintrygowało mnie. Początkowo wiele odcinków serialu odrzuci was swoją infatylnoscia i typowa „śmieszna” narracja bohaterów, jednak jeśli jakoś przebrniemy dostajemy mocny thriller, który uważam, za jeden z najlepszych. Ciężko mi stwierdzić, czemu twórcy tworząc When they Cry tak skrajnie tworzyli. Wiem ze opiera się o serie gier, ale infantylność i mocna komediowa otoczka potrafi powodować, ze widz nie może wczuć sie w historie, a historia jest tutaj najciekawszym punktem. Mało anime recenzuje, jednak staram sie znajdować bardziej filmy fabularne, niż coś co jest rysunkowe, ale jak zacząłem to musiałem skończyć. Wnioski są dwa to jedno z najlepszych i najgorszych anime jakie widziałem Najlepsze, bo jak żadne inne potrafi widzowi zrobić mętlik w głowie zajmującym dużo czasu nim cała opowieść sobie ułoży w głowie tworząc linie fabularna.

_zrodlo.
Najgorsza przez idiotyzmy i na sile wrzucane wątki ”śmieszne” które powoduja, ze czuje zażenowanie oglądając kolejne idiotyczne wygłupy bohaterow w stylu „dziewczyna z pora” Serial opowiada o małej wiosce Hinamizawie, gdzie ludzie żyją sobie spokojnie, jednak w przeszłości walczyli by nie powstawała żadna tama ( odcinająca wodę do pobliskich upraw) Konflikt wioski z miejscowymi był na tyle duży, ze co roku zaczęły znikać osoby. O ile początkowo miasto usilnie starało sie stworzyć tam tamę, tak później zrezygnowali. Wioska powoli zaczęła odzywać i nawet bardziej stała sie gościnną. Do wioski przyjeżdża młody chłopak Keiichi Maebara, który będzie uczęszczał do specyficznej szkoły, gdzie nie ma podziałów na wiek. Tam tez pozna kilka dziewczyn, które zaprzyjaźnią się z nim i wstąpi do klubu, gdzie będzie miło spędzał czas.

_{zrodlo/source}.
Każda z dziewczyn ma jakaś mroczna przeszłość. Serial szczątkowo podaje wszystko by widz przebrnął przez idiotyzmy i mógł niczym wytrwałbym detektyw rozwikłać zagadkę Bóstwa Onishiru( jeśli złe napisałem to wybaczcie) wioska wierzy, ze raz do roku bóstwo zabija jedna osobę, która jakoś była związana z budowa tamy. Wszystko wie komplikuje, kiedy młody chłopak nagle znika, a jedyna osoba która może znaleźć jest chora psychicznie. Serial jest bardzo ciekawy, potrafi ukazać wierzenie ludu i to jak mocno tworzą mit wokół siebie wręcz stawiając się na równi z bogiem w imię zasad. Serial składa się z rozdziałów, kazdy przypisany jest danej postaci, jedynie ostatnie są rozwinięciem oraz ułożeniem co tak naprawdę się stało i dlaczego musiało dojść do makabry w małym miasteczku. Wersja Netflix jeśli dobrze myśle jest lekko ocenzurowana, ale to dosłownie kilka kadrów z bardziej brutalnymi scenami by widz mógł bardziej skupić się na zagadce niż oglądać rozczłonkowania. Jeśli przebrnięcie kilka idiotyzmów humorystycznych to dostaniecie jedna z najciekawiej napisanych historii. Serial to takie Silent Hill, gdyż my jako widzowie jesteśmy uwięzieni w pętli czasu poki nie znajdziemy rozwiązania. Innymi słowy co kilka odcinków kiedy konczy się dany rozdział (zazwyczaj brutalnie) dostajemy wszystkich bohaterow z powrotem i historie z innej perspektywy.

Rzecz ta powtarza się kilka razy by my jako widzowie mogliśmy zobaczyć jak do tego wszystkiego doszło, nikt tutaj nie jest dobry, każdy ma coś na sumieniu, a miasteczku żywi się schizofrenia bohaterow. Z perspektywy czasu uważam, ze to mogło być w tamtym czasie najbardziej szalone anime jakie wyszło choć fabularnie wszystko tutaj ładnie podane ( bez wątków humorystycznych) Twórcy bawią się widzem podając im infantylność niczym z anime opowiadające o szkołach ( nie wiem jak się nazywa ten gatunek) by za chwile dorosnąć i wręcz bombardując widza okrucieństwem, ale w taki sposób by mógł widz się z tym oswoić Filmu jeszcze nie widziałem, ale teraz kiedy zakończyłem anime to pewnie obejrzę i za jakiś czas napisze o nim. Ciężki mam problem z ocena 9/10 bez wątków komediowych 4/10 z watkami komediowymi 7/10 jako całość :)