If there is something to talk about, I will discuss each episode every week, like in the case of DB Super :).
The premiere of the last thing on which one of the greatest M&A creators in the history of Japan worked (I love criticizing DB, but the money he earned + the influence it has had on every aspect of our lives and people shows that all arguments against become irrelevant), was held in a dignified way. I assume it happened by accident, i.e. time coincidence during the premiere of DB Daim and Sparking Zero. For two days, my wall was filled with a photo of Oozaru Vegeta breaking all of Goku's bones while crushing the players' egos with his boot, like Dark Souls, Returnal or Shao Kahn in MK9. The release of this game was a huge event even among people who don't live DB every day, like me, but remember it from a time when the world was a simpler place. The return of the cult game series (one of the few game series based on the anime license that is not a cheap, slightly archaic and simplified production), a new rival for FighterZ, tons of new content. Yesterday I saw another episode comparing both games, I've been doing this "good night" every day since the premiere. FighterZ still looks better to me (you can feel the characters selling juicy and powerful blows to each other, more scenes are better animated), but Sparking Zero looks better than I expected from the trailers.
Coming back to the introduction, well not entirely, we still have the remains of Akira Toriyama's soul and heart in the "cooking" DBS cinema film + manga. I assume that the Master's notes will be enough for his Student to consume 2 or 3 arks... Or rather, guidelines, because knowing Toriyama's laziness and cunning, I don't think he would want to write down the exact rules. Unfortunately, in a few years at most, we will see all the ideas of the author who died this year. Unless Shuiesha digs into Toriyama's house, which is what Tolkien's son did when he wanted to get even more money from his father's idea. I don't know if this was actually the case, but I heard this rumor a dozen times when I was a teenager (even before the Internet era, I first read about it in a column in a Polish newspaper). Apparently Frank Herbert's son did the same thing... No matter, today I'm writing about another cult creator! I hope that DB Daima will show Akira Toriyama from his best side. I like to criticize him for the nonsense he's said in interviews or for oversimplifying DB, but there's also a lot I can praise him for. Great showing of fighting superhumans, great introduction to arcs, presenting new characters (Granola and Oatmeal or Broly from new examples), creating relationships between them... And when he had "momentum", he was able to pour emotions onto the pages of comics, like Togashi ( author of HxH), especially Eiichiro Oda (author of One Piece). And these are just some of its advantages. The master apparently personally supervised the quality of each episode and until he received his approval, the work could not be completed.
I invite you to my review of episode 1 of DB Daim! I will divide this review into two parts - with slight spoilers (I can't fully present my impressions without them, but I won't spoil the viewing) and fully spoiler-wise.
DBD starts in the same way and in the same style as Broly. So you can only remember the old TV series and completely ignore later events, and you will still have fun. With Battle of Gods or DBS: Super Hero it's a bit different. These movies don't relate as much to what "older DB fans" remember as DB Daima or Broly. In Broly's case, the answer is obvious - Saiyan fights and total destruction that most of us dreamed of as a child.
With DB Daima, the answer is a little more complex. Let me start by saying that the series fills the gap between the Buu saga and Battle of Gods. I don't know how old Trunks is in the Beerus movie, but in Daima we see his 9th birthday. Goku and Team Z's opponents are Gomah and the demonic Kaioshin from the Shin race, his brother. Gomah is the successor of Dabura, who was not trained as a warrior, but more as a politician (a theme similar to the series Those About to Die, produced recently by Peacock). The Demon World works on slightly different principles than I imagined, which bothers me a bit, but I'm not judging it yet. I refrain from doing so because enough time has been devoted to DB Daima and the series looks polished. You also feel that it is the same world. However, as in the case of the beginning of DB (the first series), you can feel the atmosphere of old cartoons from the USA / Europe and the atmosphere of another battle-shounen. But underneath it all is DB!
It is clear that the creators expected criticism for rehashing the DBGT cutlet. The first episode is very refined in every respect, especially planning and editing. First, we get a standard introduction, i.e. a reminder of the most important facts. Then the "old fans" get a portion of fanservice that tickles their ego. Then we get some new content, but not too much. Lots of humor, introduction to the story through dialogue between two people (something Toriyama almost always does), outline of the situation, extensive lore. I'll stop here. The character models were criticized, as was the idea of a demon kingdom. The characters are new, so I understand the criticism (different drawing style, doesn't fit DBZ, but DB definitely), but the demon kingdom was already mentioned a long time ago. Either before the Buu saga or at the beginning of it. In my opinion, both of these things fit the universe. Despite their retroactivity, they were added to this world quite sensibly. When we start to get bored, we return to what we love - we watch the continuation of Buu Saga. The heroes are having fun at Trunks' birthday, Goku and Vegeta are going to train, they are punching each other in cool style, we feel the force of the blows - it's great! Then the finale of the episode begins, the new and old content merge, and I don't feel much of a difference. I felt at home throughout the entire session, as if I had come back from school and watched a new episode. And if you need additional encouragement, since the beginning of the anime we have learned the answers to several puzzles that fans have been wondering about for years. And it's like Toriyama said - DB Daima maintains a high level. I finally feel like I'm watching DB done at a solid, high level! In terms of animation, the most important scenes look very good, the less important ones look adequately good. The new music has the vibe of other anime, but also fits the atmosphere of the original series, so I have no complaints.
SPOILER PART. I played like a boar in the mud while watching this episode. We learned about the origins of the Namekians, which nicely complements what we recently learned in the manga during the Granola arc. We know why Kibito and Shin split up (I don't like the idea, but it's a small thing, and it doesn't make complete sense, so whatever). The world of demons fits naturally into DB's world, and the other characters keep us from forgetting about it (there is a lot of detail that takes into account events from DB all the way to Super). Generally, if you follow the manga like me, you will feel like it is another arc. Or a midquel (something like "Season of Storms" in relation to the Witcher saga - the last book Sapkowski published), which DB Daima basically is. The entire episode was literally packed with content for everyone. Fights, fanservice, lore development, development of fairly fresh information from the manga, development of things that were mentioned a long time ago in the fight, a line that, like Broly, tries to pretend/emulate the old style.
The rejuvenation of the characters was very well justified. Gomah is afraid of their power, so he uses the only way to weaken them - he rejuvenates them into a child. I remind you that the Dragon cannot defeat someone who is stronger than its creator. Adults are again 6-7 years old (they are supposed to attend the 1st grade of primary school), and children are younger children. Easy? Easy. Why does this make sense? Because, as I often say when discussing bad-ass grandparents in anime - it's either strength or experience. Either youth or power control. Thanks to this, they can at least dream of defending themselves against them. That's right, defense - they are convinced that Goku and the rest will attack them after defeating Buu xD.
I don't have much to say about Gomah and the evil Kaioshin. Kaioshin's sister looks like this world's equivalent of Bulma. The Guardians of the Dragon Balls will probably be sub-bosses of this anime (because Gomah with this artifact will probably play the role of the main boss) or our heroes will need their demonic versions. Glorio hasn't shown much so far, he will probably want to save the world of Demons. Neva, this new Namekian, looks like Monaito, who spent a month in Podlasie XDD (the part of Poland that is closer to Russia is slightly poorer than the rest of Poland). I don't know what else to write, so I'll end it as abruptly as the episode. I can't wait for the next one! As I write these words, I feel like a teenager again.
Jeżeli będzie o czym mówić, to będę omawiał każdy odcinek co tydzień, jak w przypadku DB Super :).
Premiera ostatniej rzeczy, przy której pracował jeden z największych twórców M&A w historii Japonii (sam uwielbiam krytykować DB, ale pieniądze które zarobił + wpływ który uczyniła na każdy aspekt naszego życia oraz ludzi, pokazują że wszystkie argumenty przeciw stają się nie ważne), została przeprowadzona w godny sposób. Zakładam że wyszło to przypadkiem, tj. koincydencja czasowa podczas premiery DB Daima i Sparking Zero. Przez dwa dni mój wall był zapchany zdjęciem Oozaru Vegety, który łamie wszystkie kości Goku, jednocześnie zgniatając butem ego graczy, niczym Dark Souls, Returnal lub Shao Kahn w MK9. Premiera tej gry była wielkim wydarzeniem nawet wśród ludzi, którzy nie żyją DB na codzień, jak ja, tylko pamiętają go z czasów, gdy świat był prostszym miejscem. Powrót kultowej serii gier (jedna z niewielu serii gier opartych na licencji anime, która nie jest tanią, nieco archaiczną i uproszczoną produkcją), nowy rywal dla FighterZ, tony nowego contentu. Wczoraj zobaczyłem kolejny odcinek porównujący obie gry, robię tak "na dobranoc" każdego dnia od dnia premiery. FighterZ nadal wygląda dla mnie lepiej (bardziej czuć, jak postacie sprzedają sobie soczyste i mocne ciosy, więcej scen jest lepiej zaanimowanych), ale Sparking Zero wygląda lepiej niż się tego spodziewałem po trailerach.
Wracając do wstępu, no nie do końca, mamy jeszcze resztki duszy i serca Akiry Toriyamy przy "gotującym się" filmie kinowym DBS + mandze. Zakładam że notatki Mistrza wystarczą jego Uczniowi na 2,3 arce... Czy raczej wytyczne, bo znając lenistwo i spryt Toriyamy, nie sądzę by mu się chciało spisać dokładne zasady. Niestety maksymalnie za parę lat, zobaczymy już wszystkie pomysły zmarłego w tym roku autora. No chyba, że Shuiesha będzie przekopywać dom Toriyamy, tak to robił syn Tolkiena, gdy chciał wyciągnąć jeszcze więcej pieniędzy z pomysłu jego ojca. Nie wiem, czy tak faktycznie było, ale od nastolatka (jeszcze przed erą internetu, pierwszy raz czytałem o tym w jakimś felietonie w polskiej gazecie) słyszałem tę plotkę już kilkanaście razy. Podobno syn Franka Herberta robił podobnie... Nie ważne, dzisiaj piszę o innym kultowym twórcy! Mam nadzieję, że DB Daima pokaże Akirę Toriyamę od najlepszej strony. Lubię go krytykować za głupotki, które opowiadał w wywiadach albo za nadmierne upraszczanie DB, ale jest też dużo rzeczy, za które mogę go pochwalić. Świetne pokazanie walczących nadludzi, świetne wprowadzanie do arców, prezentowanie nowych postaci (Granola i Oatmeal lub Broly z nowych przykładów), tworzenie relacji między nimi... No i jak miał "momentum", to potrafił przelewać emocje na kartki komiksów, jak Togashi (autor HxH), a zwłaszcza Eiichiro Oda (autor One Piece). A to tylko część jego zalet. Mistrz podobno osobiście nadzorował jakość każdego odcinka i dopóki nie dostał jego akceptacji, to nie było mowy o skończeniu prac.
Zapraszam na moje omówienie 1 odcinka DB Daima! Podzielę tę opinię na dwie części - z lekkimi spoilerami (nie umiem w pełni przedstawić swoich wrażeń bez nich, ale nie zepsuję Wam seansu) i w pełni spoilerowo.
DBD zaczyna się tak samo oraz w takim samym stylu, co Broly. Czyli możecie jedynie pamiętać starą serię TV i kompletnie zignorować późniejsze wydarzenia, a i tak będziecie się dobrze bawić. Przy Battle of Gods, czy DBS: Super Hero jest trochę inaczej. Te filmy nie odnoszą się tak bardzo do tego, co pamiętają "starsi fani DB", jak DB Daima, czy Broly. W przypadku Broly'ego odpowiedź jest oczywista - walki Saiyan i totalna destrukcja, o których większość z nas marzyła za dziecka.
Przy DB Daima odpowiedź jest trochę bardziej złożona. Zacznę od tego, że serial wypełnia lukę między Buu sagą, a Battle of Gods. Nie wiem, ile lat ma Trunks w filmie z Beerusem, ale w Daima widzimy jego 9 urodziny. Przeciwnikami Goku i Team Z są Gomah i demoniczny Kaioshin z rasy Shina, jego brat. Gomah to następca Dabury, który nie był szkolony na wojownika, a bardziej polityka (motyw jak w serialu Those About to Die, wyprodukowany niedawno temu przez Peacock). Świat Demonów działa na trochę innych zasadach niż to sobie wyobrażałem, co mi lekko przeszkadza, ale póki co nie oceniam. Powstrzymuję się od tego z uwagi na to, że DB Daima poświęcono odpowiednio dużo czasu i seria wygląda na dopracowaną. Czuć też, że to ten sam świat. Aczkolwiek podobnie jak w przypadku początku DB (pierwszej serii), czuć vibe starych kreskówek z USA / Europy oraz klimat innego battle-shounena. Pod tym wszystkim jednak jest DB!
Widać, że twórcy spodziewali się krytyki z powodu odgrzewania kotleta z DBGT. IMO wyjaśnienie odmłodzenia postaci też zostało bardzo dobrze uzasadnione (więcej w częsci ze spoilerami). Pierwszy odcinek jest bardzo dopracowany pod każdym względem, a przede wszystkim zaplanowania i montażu. Najpierw dostajemy standardowe wprowadzenie, tj. przypomnienie najważniejszych faktów. Potem "starzy fani" dostają porcję fanserwisu, która łechcze ich ego. Potem dostajemy trochę nowego contentu, ale nie za dużo. Dużo humoru, wprowadzanie do historii przez dialog dwóch osób (coś co Toriyamie wychodzi prawie zawsze), zarysowanie sytuacji, rozbudowano lore. Tu się zatrzymam. Modele postaci były krytykowane, tak samo jak pomysł na królestwo demonów. Postacie są nowe, więc rozumiem krytykę (inny styl rysowania, nie pasuje do DBZ, ale do DB jak najbardziej), ale królestwo demonów zostało już wspomniane dawno temu. Albo przed Buu sagą albo na jej początku. Moim zdaniem obie te rzeczy pasują do uniwersum. Mimo swej retroaktywności, zostały dość sensownie dodane do tego świata. Gdy zaczniemy się nudzić, wracamy do tego co kochamy - obserwujemy kontynuację Buu Sagi. Bohaterowie bawią się na urodzinach Trunksa, Goku i Vegeta idą trenować, dają sobie w fajnym stylu po mordach, czujemy siłę uderzeń - jest super! Potem rozpoczyna się finał odcinka, nowy i stary content łączą się, a ja nie czuję dużej różnicy. Przez cały seans czułem się jak w domu, jakbym wrócił ze szkoły i obejrzał nowy odcinek. A jak potrzebujecie dodatkowej zachęty, od początku anime poznaliśmy odpowiedzi na kilka zagadek, nad którymi fani głowili się od lat. No i jest tak, jak Toriyama mówił - DB Daima trzyma wysoki poziom. W końcu czuję się, jakbym oglądał DB robione na solidnym, wysokim poziomie! Pod względem animacji najważniejsze sceny wyglądają bardzo dobrze, mniej istotne odpowiednio dobrze. Nowa muzyka ma vibe innych anime, ale też pasuje do klimatu pierwotnej serii, więc nie mam zarzutów.
CZĘŚĆ SPOILEROWA. Bawiłem się jak knur w błocie, gdy oglądałem ten odcinek. Poznaliśmy genezę Nameczan, która fajnie uzupełnia to, czego niedawno temu dowiedzieliśmy się w mandze podczas arcu z Granolą. Wiemy dlaczego Kibito i Shin się rozdzielili (pomysł mi się nie podoba, ale w sumie to mała sprawa, no i nie jest on kompletnie bez sensu, więc whatever). Świat demonów naturalnie pasuje do świata DB, a inne postacie nie pozwalają nam o tym zapomnieć (jest dużo szczegółów, które uwzględniają wydarzenia od DB aż do Super). Generalnie jeżeli jak ja śledzicie mangę, to poczujecie się jakby to był kolejny arc. Lub midquel (coś jak "Sezon Burz" względem sagi Wiedźmina - ostatnia ksiązka, jaką wydał Sapkowski), którym DB Daima w zasadzie jest. Cały odcinek był dosłownie wypełniony contentem dla wszystkich. Walki, fanserwis, rozwój lore, rozwój dość świeżych informacji z mangi, rozwój rzeczy które zostały dawno temu wspomniane w walce, kreskę która podobnie jak Broly, stara się udawać / emulować stary styl.
Bardzo dobrze dobrze uzasadniono odmłodzenie bohaterów. Gomah boi się ich potęgi, więc wykorzystuje jedyny sposób na ich osłabienie - odmładza ich do postaci dziecka. Przypominam, że Smok nie może pokonać kogoś, kto jest silniejszy od jego stwórcy. Dorośli mają znowu 6-7 lat (mają chodzić do 1 klasy szkoły podstawowej), a dzieci są młodszymi dziećmi. Proste? Proste. Czemu to ma sens? Bo tak tak jak często mówię przy omawianiu dziadków bad-assów w anime - albo siła albo doświadczenie. Albo młodość albo kontrola mocy. Dzięki temu mogą chociaż marzyć o obronieniu się przed nimi. No właśnie, obronieniu - są przekonani, że Goku i reszta ich zaatakują po pokonaniu Buu xD.
O Gomahu i złym Kaioshinie nie mam zbyt wiele do powiedzenia. Siostra Kaioshina wygląda jak odpowiednik Bulmy tego świata. Strażnicy Smoczych Kul pewnie będą sub-bossami tego anime (bo Gomah z tym artefaktem pewnie będzie pełnił rolę głównego bossa) lub nasi bohaterowie będą potrzebowali ich demonicznych wersji. Glorio póki co niewiele pokazał, pewnie będzie chciał uratować świat Demonów. Neva, ten nowy Nameczanin, wygląda jak Monaito, który spędził miesiąc na Podlasiu XDD (część Polski, która jest bliżej Rosji, jest nieco biedniejsza od reszty Polski). Nie wiem co więcej napisać, więc skończę równie nagle, co odcinek. Nie mogę się doczekać na kolejny! Gdy piszę te słowa, znowu czuję się jak nastolatek.
