Quite often I say that Netflix prefers to make a few shitty or average series rather than one proper one. However, sometimes they spend a lot of money on a project with high expectations. First "House of Cards", then "Marco Polo" (in 2014 it was Netflix's most expensive series), which was supposed to be a response to "Game of Thrones", several movies like "The Irish" or "Altered Carbon". Unfortunately, the latter did not meet expectations (that is, it did not interest the audience) and Netflix had to cancel it. Ie. there was another season (and anime), but I heard from several sources that the budget has already been reduced to the necessary minimum + lost all elements intended for adult audiences, so the series lost its impressive visual setting and intriguing plot. And since this series needs them, the second season did not interest anyone and the brand died ... At least for now. Hopefully when Netflix's license runs out, some talented and visionary producer will take over, get the right people, and adapt all three books by Richard K. Morgan.
Why does Altered Carbon need so much money? The action takes place in the distant future, people made discoveries that changed our lifestyle forever. We started to travel (and colonize them) to unknown worlds, we became basically immortal, and we gained a few other opportunities as well. Or otherwise, technically we can be killed if the special hoop placed in the spine breaks + we did not update our soul to the server. People have discovered a way to save our consciousness and memory in a digital form that can be easily transferred and stored for up to several hundred years. As you can guess, these changes drastically changed our lives, many times more than constant access to high-speed internet. Of course, as is always the case, we have had to pay the price for these facilities - not only by solving some problems while introducing new ones, but also by increasing the gap between the poor and the rich, which is felt more strongly than ever in Earth's history. For example - if we lose a child but have not paid for expensive insurance, it will come back to life, but not necessarily in a similar skin - it may get, for example, the body of a 90-year-old pensioner, thus losing its unique experience as a small child. Moreover, very rich people can create their clones without having to share cash with anyone, they can be life bosses who do not suffer from the typical symptoms of old age, and if someone kills them they have a few backups of their soul and plenty of security. To sum up, as in the past you could count on a thaw in power, or God's justice after death or other changes, in the reality of "Altered Carbon" it is impossible. I don't remember exactly how it was depicted on the show, but I read about 1/3 of the book and the author left us under no illusions, he was painfully precise in describing the changes that were brought about by these discoveries.
Before I move on to the plot description, I will develop the last sentence from the paragraph above. The series has a lot of reflections of a philosophical nature, transhumanism, the human soul, the sense of the existence of religion, or the eternal desire to equal God, which we know from the times of Greek mythology. Additionally, Richard K. Morgan has a style that I love and I don't meet often (though that may be my fault for reading too few good books) - he's honest, direct and vulgar (sometimes in a direct way, sometimes in a subtle way). Thanks to this, I feel that this universe is not idealized in relation to our world. If you like this type of themes or reflections straight from "Blade Runner" or "Ghost in the Shell", this work has a lot more. And this on various levels. Apart from those that we know from previous works of this type, there are new ones (and even if they are not, and someone asked these questions before him, for the 1st time I encountered them in this form just during this series) - the reaction of the human body to too much frequent skin changes, previous person's muscle memory (which looks a bit like a reaction to a new organ after a transplant, but in a more complex way. they say they feel a little different than before the transplant), how to perceive human clones and their owners, whether humans should live as long, and how life expectancy affects our ego. As for the plot, the main character was chosen by Bancroft to find his murderer and solve the mystery. Why exactly him? Because Laurens is very rich and very influential, so it's hard not to know him, and he cares about an independent and reliable investigation, without any wrong leads. And since Takeshi has been locked up for many years, he knows nothing about his client and can only focus on this matter.
Heroes are another strong card in the Altered Carbon deck. I don't want to lie, but I don't think I've seen a Netflix series since "House of Cards" where the actors would play this well! Sure, there were some exceptions in "Orange is the New Black" or a few other shows, but in this case I'm talking about the whole thing. It may not be the first Hollywood league, as in the case of Kevin Spacey, but the series has no reason to be ashamed - just go to IMDB and check the portfolio of these people. My favorite is Joel Kinnaman, who is a perfect match for Takeshi Kovacs. I guess that's what I imagined him when I was reading the book (let me add that I didn't see any screenshot or movie from the show then) - his perpetually suspicious face, which is almost tattooed - "I'm a cheeky dick, if you have the problem i don't give a shit. We rarely see such a character on the screen ... Oh, come back - characters do happen, but usually they are far from being SO WELL played! Joel doesn't have to do much to sell us this series - just stand still, smile in a cheeky way and throw a dozen fucks or other profanity. I also liked the original version, Will Yun Lee was well suited for the role as well. Although he has a much nicer face, you can see that there is a nasty and skilled warrior underneath this cute coat, who should not be underestimated under any circumstances. You can see that he was raised by fucked up madmen, as Takeshi said in the book - I can't remember if he used the same words on the show.
My second favorite is Laurens Bancroft, played by James Purefoy. You can see he's an experienced actor - he had a great time playing the role of the filthy rich and bone-rotten bastard. Every time I saw him on the screen, I saw quotes from the book describing his character. I was captivated by his gestures, the use of the whole body, showing almost not human pride and arrogance. His wife also delighted me, albeit in only one aspect. Before I go to it, I will explain that you would not jump to conclusions - apart from the erotic scenes, she coped noticeably worse than Joel or James. Of course, it showed a solid, good level, but nothing that would allow me to rank it equally high. Except for adult scenes (and scenes in which she tempted other characters - not only in the sexual sphere), in which she simply captivated me. Not because she is a beautiful woman (of course I also took that into account when judging, but now I don't mean it), but mainly because she moves perfectly and emanates emotions. Her tempting smile, alluring body movements, great voice manipulation just hypnotized me. I would place Renée Elise Goldsberry in third place. This one did not have a large role, but it was the most important one. Besides, she used her time 100%. Every time she appeared in flashbacks, I focused all my attention on her person. I felt that she was a born leader who has bigger balls than many men, and she could share her charisma among 3 politicians - they would be very successful in their profession, and she would have enough left to effectively manage the male division. And watching her in combat is pure pleasure. The rest of the heroes, i.e. Ortega, Captain Tanaka etc. they fulfilled their task flawlessly, unfortunately I cannot say too much about them due to the length of the text.
As can be seen from the above paragraphs, such a series requires a lot of money and specialists to present this world in a satisfactory way. The budget of the series was $ 7 million per episode (compared to the 7th season of "Game of Thrones" costing from $ 6 to 10 million per episode). The effects may not be at the level of "The Mandalorian" or the best scenes from the HBO series, but AC has absolutely nothing to be ashamed of. There aren't many really glamorous scenes in it, but if something comes out, it looks nice, even though it's been 4 years since its premiere. The vision of the future reminds me the most of the intersection of both films "Blade Runner" (panorama of the city and the city up close), "Ghost in the Shell" (city up close, implants) and "Cyberpunk 2077" (implants, police, corporations, some buildings, prostitutes, bars, braindance). A gray vision of a dirty future, full of neon advertisements, dominated by transhumanism and the common man is only a tool for powerful corporations. The style of the series should appeal to fans of the cyberpunk genre, as well as the games of the same name.
On the one hand, I am grateful to Netflix, because series are more popular than books and maybe in a few years someone will buy a license for this title (as long as its popularity provides them with profit), but on the other hand I am very angry with their publishing policy. They keep on shit and it's a waste of money for ambitious titles that can compete with Boardwalk Empire and other series at this level. And no sorry it's season two, only he neither looks nor has any adult element - he has been neutered, just like many small dogs or cats. Therefore, it is neither for adults, demanding viewers, nor for the younger ones, because the brand was not built for them, but adapted. In addition, in a bad style. Well, you can watch the excellent first season and then pick up the book.
Dość często mówię, że Netflix woli stworzyć kilka gównianych lub średnich seriali, zamiast jeden porządny. Zdarza im się jednak, raz na jakiś czas, wydać duże pieniądze na jakiś projekt, wobec którego są wysokie wymagania. Najpierw "House of Cards", potem "Marco Polo" (w 2014 był to najdroższy serial Netflixa), który miał być odpowiedzią na "Game of Thrones", kilka filmów jak "Irlandczyk" lub "Altered Carbon". Niestety, ten ostatni nie zaspokoił oczekiwań (czyli nie zainteresował publiczności) i Netflix musiał go skasować. Tzn. powstał jeszcze drugi sezon (oraz anime), ale słyszałem z kilku źródeł, że budżet został już zmniejszony do niezbędnego minimum + stracił wszystkie elementy przeznaczone dla dorosłych odbiorców, przez co serial stracił swoją imponującą oprawę wizualną oraz intrygującą fabułę. A że ten serial ich potrzebuje, to drugi sezon nie zainteresował nikogo i marka umarła... Przynajmniej póki co. Mam nadzieję, że jak Netflixowi skończy się licencja, to jakiś utalentowany i wizjonerski producent ją przejmie, zbierze odpowiednich ludzi i stworzy adaptację wszystkich trzech książek autorstwa Richarda K. Morgana.
Czemu "Altered Carbon" potrzebuje tak dużych pieniędzy? Akcja dzieje się w dalekiej przyszłości, ludzie dokonali odkryć, które na zawsze zmieniły nasz lifestyle. Zaczęliśmy podróżować (i je kolonizować) do nieznanych światów, staliśmy się w zasadzie nieśmiertelni, zyskaliśmy też kilka innych możliwości. Albo inaczej, technicznie można nas zabić, jeżeli rozwali się specjalną obręcz umieszczoną w kręgosłupie + nie zrobiliśmy update'u naszej duszy na serwer. Ludzie odkryli sposób, jak zapisać naszą świadomość oraz pamięć w cyfrowej formie, którą bez problemu można przenosić i przechowywać przez nawet kilkaset lat. Jak łatwo się domyśleć, te zmiany drastycznie zmieniły nasze życie, wielokrotnie mocniej niż stały dostęp do szybkiego internetu. Oczywiście, jak to zwykle bywa, musieliśmy zapłacić cenę za te udogodnienia - nie tylko w postaci rozwiązania niektórych problemów przy jednoczesnym wprowadzeniu nowych, ale również pogłębieniu różnic pomiędzy biednymi, a bogatymi, które są odczuwalne jeszcze mocniej niż kiedykolwiek w historii Ziemi. Na przykład - jeżeli straciliśmy dziecko, ale nie opłaciliśmy drogiego ubezpieczenia, to wróci ono do życia, ale niekoniecznie w podobnej skórze - może dostać np. ciało 90-letniej emerytki, tracąc tym samym swoje unikalne doświadczenie jako małe dziecko. Ponadto, bardzo bogaci ludzie mogą tworzyć swoje klony, nie musząc się z nikim dzielić gotówką, mogą być dożywotnimi szefami, którzy nie cierpią na typowe objawy starości, a jeżeli ktoś ich zabije, to mają kilka kopii zapasowych swojej duszy i mnóstwo zabezpieczeń. Reasumując, tak jak kiedyś można było liczyć na odwilż w władzy, czy Boską sprawiedliwość po śmierci lub inne zmiany, tak w realiach "Altered Carbon" jest to niemożliwe. Nie pamiętam dokładnie, jak to zostało przedstawione w serialu, ale przeczytałem około 1/3 książki i autor nie pozostawił nam złudzeń, był boleśnie precyzyjny opisując zmiany, jakie zostały wywołane tymi odkryciami.
Nim przejdę do opisu fabuły, to rozwinę ostatnie zdanie z powyższego akapitu. W serialu jest mnóstwo przemyśleń natury filozoficznej, transhumanizmu, ludzkiej duszy, sensu istnienia religii, czy odwiecznej chęci dorównania Bogu, co znamy jeszcze z czasów greckiej mitologii. Dodatkowo Richard K. Morgan posługuje się stylem, który uwielbiam i nie często go spotykam (choć to akurat może być moja wina, że czytam za mało dobrych książek) - jest szczery, bezpośredni i wulgarny (czasem w bezpośredni sposób, czasem w subtelny). Dzięki temu czuję, że to uniwersum nie jest idealizowane względem naszego świata. Jeżeli lubicie tego typu tematy lub rozmyślania rodem z "Blade Runner", czy "Ghost in the Shell", to w tym dziele macie tego dużo więcej. I to na różnych płaszczyznach. Pomijając te które znamy z dotychczasowych dzieł tego typu, to doszły nowe (a nawet jeśli takie nie są i ktoś zadał te pytania przed nim, to po raz 1 zetknąłem się z nimi w takiej formie właśnie przy tym serialu) - reakcja ludzkiego organizmu na zbyt częste zmiany powłoki, pamięć mięśniowa poprzedniej osoby (co wygląda trochę jak reakcja na nowy organ po przeszczepie, ale w bardziej rozbudowany sposób. Btw. spokojnie, nie twierdzę, że przeszczep organów powoduje zmianę osobowości - mam na myśli świadectwa ludzi po takich operacjach, którzy twierdzą, że czują się trochę inaczej niż przed przeszczepem), jak postrzegać ludzkie klony i ich właścicieli, czy ludzie powinni żyć tak długo i jak długość życia wpływa na nasze ego. Jeśli chodzi o fabułę, to główny bohater został wybrany przez Bancrofta do znalezienia swojego mordercy i rozwiązania zagadki. Czemu akurat on? Bo Laurens jest bardzo bogaty i bardzo wpływowy, więc trudno go nie znać, a jemu zależy na niezależnym i pewnym śledztwie, bez jakichkolwiek błędnych tropów. A że Takeshi był zamknięty przez wiele lat, to nic nie wie na temat swojego zlecedniowcy i może się skupić tylko na tej sprawie.
Bohaterowie to kolejna mocna karta w talii "Altered Carbon". Nie chcę skłamać, ale chyba od "House of Cards" nie widziałem serialu Netflixa, w którym aktorzy zagraliby tak dobrze! Oczywiście, były pojedyncze wyjątki w "Orange is the New Black" lub kilku innych serialach, ale w tym przypadku mówię o całokształcie. Może nie jest to pierwsza liga Hollywoodu, jak w przypadku Kevina Spacey, ale serial nie ma najmniejszych powodów do wstydu - wystarczy wejść na IMDB i sprawdzić portfolio tych ludzi. Moim ulubieńcem jest Joel Kinnaman, który znakomicie pasuje do roli Takeshiego Kovacsa. Wydaje mi się, że mniej więcej tak go sobie wyobrażałem, gdy czytałem książkę (dodam, że nie widziałem wówczas żadnego screena ani filmiku z serialu) - jego wiecznie podejrzliwa twarz, na której jest wręcz wytatuowany napis - "jestem bezczelnym kutasem, jeśli masz z tym problem, to gówno mnie to obchodzi". Rzadko kiedy możemy oglądać taką postać na ekranie... A nie, wróć - postacie się zdarzają, ale zazwyczaj daleko im do TAK DOBRZE zagranej! Joel nie musi robić wiele, by sprzedać nam ten serial - wystarczy że stoi w miejscu, uśmiecha się w zawadiacki sposób i rzuci kilkunastoma fuckami, czy innymi wulgaryzmami. Polubiłem również jego oryginalną wersję, Will Yun Lee również został dobrze dobrany do tej roli. Mimo, że ma znacznie sympatyczniejszą twarz, to widać że pod tą uroczą powłoką kryje się wredny i wykwalifikowany wojownik, którego w żadnym wypadku nie powinno się lekceważyć. Widać, że wychowywali go popierdoleni szaleńcy, jak to powiedział Takeshi w książce - nie pamiętam, czy w serialu użył tych samych słów.
Moim drugim ulubieńcem, jest Laurens Bancroft, w którego wcielił się James Purefoy. Widać że to doświadczony aktor - doskonale bawił się rolą obrzydliwie bogatego i zepsutego do szpiku kości skurwysyna. Za każdym razem gdy widziałem go na ekranie, to miałem przed oczami cytaty z książki opisujące jego postać. Urzekła mnie jego gestykulacja, wykorzystywanie całego ciała, pokazanie wręcz nie ludzkiej pychy i arogancji. Zachwyciła mnie również jego żona, aczkolwiek tylko w jednym aspekcie. Nim do niego przejdę, to wyjaśnię byście nie wyciągnęli pochopnych wniosków - pomijając sceny erotyczne, to poradziła sobie zauważalnie gorzej niż Joel, czy James. Oczywiście, prezentowała solidny, dobry poziom, ale nie pokazała niczego, co by mi pozwoliło zaklasyfikować ją równie wysoko. Za wyjątkiem scen dla dorosłych (oraz takich, w których kusiła innych bohaterów - nie tylko w sferze seksualnej), w których mnie po prostu urzekła. Nie dlatego, że to piękna kobieta (to oczywiście też brałem pod uwagę przy ocenianiu, ale teraz nie mam tego na myśli), ale przede wszystkim dlatego, że doskonale się porusza i wprost emanuje emocjami. Jej kusicielski uśmiech, nęcące ruchy ciałem, świetne operowanie głosem wprost mnie hipnotyzowały. Na trzecim miejscu umieściłbym Renée Elise Goldsberry. Ta co prawda nie miała dużej roli, ale istotną jak najbardziej. Poza tym, wykorzystała swój czas w 100%. Za każdym razem, gdy pojawiała się w retrospekcjach, to skupiałem całą swoją uwagę na jej osobie. Czułem że to urodzona liderka, która ma większe jaja od niejednego mężczyzny, a charyzmę mogłaby podzielić między 3 polityków - oni odnieśliby duży sukces w swoim zawodzie, a jej zostałoby jeszcze dostatecznie dużo, by skutecznie zarządzać męskim oddziałem. No i oglądanie jej w walce to czysta przyjemność. Reszta bohaterów, czyli Ortega, kapitan Tanaka etc. spełnili swoje zadanie bez zarzutu, niestety nie mogę o nich powiedzieć zbyt dużo z uwagi na długość tekstu.
Jak wynika z powyższych akapitów, taki serial wymaga wielu pieniędzy i specjalistów, by w satysfakcjonujący sposób przedstawić ten świat. Budżet serialu wyniósł 7 milionów dolarów na odcinek (dla porównania - 7 sezon "Game of Thrones" kosztował od 6 do 10 milionów dolarów za odcinek). Efekty nie są może na poziomie "The Mandalorian", czy najlepszych scen z serialu HBO, ale AC nie ma absolutnie żadnych powodów do wstydu. Nie ma w nim dużo naprawdę efektownych scen, ale jeżeli coś już się pojawi, to wygląda ładnie, nawet mimo faktu, że od premiery minęły 4 lata. Wizja przyszłości najbardziej przypomina mi skrzyżowanie obu filmów "Blade Runnera" (panorama miasta oraz miasto z bliska), "Ghost in the Shell" (miasto z bliska, wszczepy) oraz "Cyberpunk 2077" (wszczepy, policja, korporacje, niektóre budynki, prostytuki, bary, braindance). Szara wizja brudnej przyszłości, pełna reklam w formie neonów, w której dominuje transhumanizm, a zwykły człowiek jest tylko narzędziem dla potężnych korporacji. Stylistyka serialu powinna przypaść do gustu fanom gatunku cyberpunk, jak i gry o tej samej nazwie.
Z jednej strony jestem wdzięczny Netflixowi, bo seriale cieszą się większą popularnością niż książki i może za parę lat ktoś odkupi licencję na ten tytuł (o ile jego popularność zapewni im zysk), ale z drugiej strony jestem bardzo zły na ich politykę wydawniczą. Kontynuują gówno, a szkoda im pieniędzy na ambitne tytuły, które mogą konkurować z "Boardwalk Empire" i innymi serialami na tym poziomie. A nie, przepraszam, jest drugi sezon, tylko że on ani nie wygląda ani nie ma żadnego elementu dla dorosłych - został wykastrowany, tak jak wiele małych psów lub kotów. Przez co nie jest ani dla dorosłych, wymagających widzów, ani dla tych młodszych, bo marka nie została zbudowana pod nich, tylko dostosowana. Na dodatek w kiepskim stylu. No ale cóż, możecie obejrzeć doskonały, pierwszy sezon, a następnie sięgnąć po książkę.
