Ulżyło mi, a to za sprawą rozmowy telefonicznej z moją Mamą. Jednym zdaniem podniosłą mnie na duchu jak nikt inny. Wciąż czuję, że może zawaliłam, i nie wiem, co mnie czeka w przyszłości, ale jakoś tak tchnęła we mnie poczucie, że być może odrzucona przeze mnie opcja faktycznie nie była dla mnie dobra i należało ją odrzucić. Ogólnie jestem na zakręcie, ale wychodzę na prostą. Chyba. Wczorajszy dzień był intensywny, bo praca w biurze, po pracy pędem po dzieci, a następnie od razu na Byksę, bo tam Młody miał pierwsze zajęcia z nową panią logopedą. Zaliczyliśmy przy okazji wizytę na mieszkanku i przywieźliśmy kolejną sporą porcję klamotów do ogarnięcia.
I feel relieved, and all thanks to a phone call with my Mom. In a single sentence, she cheered me up like no one else. I still feel like I might have messed up and I don't know what the future holds for me, but somehow she instilled in me a sense that maybe the option I rejected wasn't actually right for me and it was meant to be turned down.
Generally, I'm at a turning point, but I'm getting back on track. I think.
Yesterday was intense, because of work at the office, rushing after work to pick up the kids, and then straight to Byksa, where the Young One had his first session with a new speech therapist. Along the way, we managed a visit to the little apartment and brought back another sizable batch of stuff to sort out.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
Chat with us on 
