Hello everyone,
I hope you are all doing well and that things are going smoothly for you. 😊 It has been a long time since I last wrote anything; to be honest, I’ve been away from my page and the friends I have here. Things suddenly got very busy once school started. This year, I am handling the registrations for first grade and kindergarten, so I’ve just come through a very intense enrollment period. However, I am now gradually starting to make time for myself and my page again.
Merhabalar, Umarın herkes iyidir ve işleriniz yolundadır. 😊 Uzun zamandır bir şeyler yazamadım. Açıkçası sayfamdan ve buradki dostlarımdan uzak kaldım. Okullların açılmasıyla birlikte işler bir anda yoğunlaştı. Bu sene 1. sınıf ve ana sınıfı kayıtlara ben bakıyorum. O yüzden oldukça yoğun bir kayıt dönemini geride bıraktım. Ancak şimdi yavaş yavaş kendime ve sayfama yeniden vakit ayırmaya başlıyorum.
Buradan uzak kalmak ve bir süre yazmamak açıkçası beni içten içe üzdü. Çünkü ben yazmayı gerçekten çok seviyorum. Ta küçük yaştan beri defterlere bir şeyler karalamak beni eğlendiriyordu. Yaşadıklarımı paylaşmayı, burada yazılanları okumayı ve burada her yazı yazanın hikayesine ortak olmayı seviyorum. Burada zaman içersinde tanıdığım, yazılarını okuduğum, yorumlarıyla bana eşlik eden dostlarım ve arkadaşlarım benim için geröekten çok değerlidirler. Bu yüzden bugün burada yeniden bir şeyler yazabiliyor olmak bana inanın büyük bir mutluluk verdi.
Galiba insanın sevdiği yere geri dönmesi ve aynı duyguları yeniden hissetmesi bir mutluluk göstergesidir. O zaman yazılarımıza kaldığımız yerden devam edelim.
Do you ever look for a reason when traveling or going for a walk? I never do. If I see a narrow dirt path opening up between two trees, I simply walk along it. There is no specific reason driving me to take that path; I walk purely out of curiosity and excitement. Sometimes I walk by the seaside. In those moments, I am captivated by the sea’s brilliant, deep blue hue. I stop and simply gaze at it. I take out my phone and snap a few photos to capture that beautiful view forever.
Seyahat ederken ya da bir yürüyüşe çıkarken bir sebep aradığınız olur mu? Bende hiç olmuyor. İki ağaç arasından açılan dar ve toprak bir yol görürsem sadece yürüyürüm. Beni o yola iten bir sebep yoktur. Sadece merak ve heyecan aradığım için yürüyorum. Bazen deniz kenarında yürürüm. O anda denizin o parlayan masmavi rengi karşısında büyülenirim. Durup sadece izlerim. O güzel manzarayı ölümsüzleştirmek için telefonumu çıkarıp birkaç resim çekerim.
When I arrived home that day and looked at my photo gallery, I realized that, alongside the beautiful scenery, I had also captured the lovely colors found in that beautiful natural setting. Upon reflection, I realized that I am, in fact, drawn to colors. I am certain that everyone has a favorite color; tastes in color vary from person to person. My social circle consists mainly of friends who love nature, as well as close friends from the field of education. The topic of colors once came up in conversation among us. There are friends who love blue and green, though the women in the group generally prefer the orange and crimson hues of a sunset. I personally love the color blue; it always gives me a sense of freedom. Perhaps this is because it reflects the color of the sea and the sky, both of which stretch out into infinity. Just look up: the sky is blue and evokes a feeling of endlessness. Similarly, when we gaze at the sea, we see an expanse of blue with no visible end. This sense of infinity—where the sea meets the sky at the horizon—brings a feeling of peace while simultaneously stirring a desire to travel to distant places.
O gün eve vardığımda fotoğraf galerime baktığımda, güzel manzaranın yanında güzel doğadaki güzel renklerin de fotoğrafını çektiğimin farkına varırım. Sonra düşündüğüm de aslında ben renklerin peşinden gidiyorum. Eminin herkesin sevdiği bir renk vardır. Renkler konusunda herkesin zevki ayrıdır. Benim çevrem genelde doğasever dostlarım ve arkadaşlarımdan oluşur. Bir de eğitim camiasından yakın dostlarım var. Bir ara renkler konusunda laf açılmıştı. Aramızda maviyi, yeşili seven arkadaşlarımız var. Ama kızlar genelde gün batımındaki turuncu ve kzıl tonları tercih ediyorlar. Ben mavi rengi çok seviyorum. Bana hep bir özgürlük hissi veriyor. Belkide sonsuzluğa uzanan denizin ve gökyüzünün rengini yansıttığı içindir. Başınızı yukarı kaldırın. Gökyüzü mavi ve bir sonsuzluk duygusu yaratıyor. Aynı şekilde denize baktığımızda yine sonunu göremediğimiz bir mavinin uzantısını görüyoruz. Ufukta gökyüzüyle birleşen bu sonsuzluk, insana hem huzur veriyor, hem de uzaklara gitme hissini uyandırıyor.
Yeşili sevenler ordasınız görüyorum. Bir ormana girdiğinizde, yeşilin her tonunu görme şansını elde ediyorsunuz. Açık yeşil, koyu yeşil, birde sarıya çalan yeşiller olur. Çoğu zaman doğadaki bu güzel renklerin fotoğraflarını çekmeye çalışırken, manzaranın asıl güzelliğinin farkına varanıyoruz. Bence yapılması gereken fotoğraf çekmeyi bırakıp o manzaranın ve renklerin içinde bulunmak.
The colors of sunset have always been beautiful. As the sun approaches the horizon, the sky seems to prepare for its performance; it wants to display all its talents and colors before stepping onto the stage. It begins with yellow, then orange, followed by pink, and finally closes the curtain by blending shades of crimson and purple. If there are clouds in the background, the scene becomes even more magnificent.
Gün batımının renkleri her zaman güzel olmuştur. Güneş ufka yaklaşırken gökyüzü sanki sahnesi için hazırlanır. Podyuma çıkmadan önce tüm hünerlerini ve renkleri göstermek ister. Önce sarı, sonra turuncu ardından pembe ve finali de kzıl ve mor tonlarınını birbiriyle birleştirerek perdeyi kapatır. Eğer arkasında bulutlar varsa, sahne daha da güzelleşir.
As someone who frequently goes hiking and exploring in nature, I observe that nature shows us the same scenery time and again. The only thing that changes in this view is the colors. That is the beauty of the seasons; by shifting the colors, they offer us different vistas each time we visit nature.
Sık sık doğada yürüyüş ve gezi yapan biri olarak doğa, bizlere tekrar tekrar aynı manzarayı gösteriyor. Gösterdiği bu manzarada değişen sadece renkler oluyor. Mevsimlerin de güzel tarafı bu. Renkleri değiştiren mevsimler doğaya her gelişimizde bize farklı manzaralar sunuyor.
