The film was made in 1992 to mark the 40th anniversary of diplomatic relations between India and Japan. The refreshed version appeared in 2022 due to the 70th anniversary, and will now be released in cinemas. Nippon Ramayana Film Co. is responsible for the production, sponsored by TEM Co., Ltd. Anime. I'm guessing Nippon studio got orders from the government, they probably worked with animators from other studios, as was the case with Akira, which also had government support. The film is directed by 3 creators - Yugo Sako (main director), Kôichi Sasaki (co-director) and Ram Mohan (Indian animator). This is Mr. Yugo's only film. I don't know Mr. Mohan's work, but I know several anime by Kôichi Sasaki. The music is composed by Mr. Vanraj Bhatia, an Indian composer.
Ramayana is a Hindu epic that is popular in South and Southeast Asia. It tells the story of Prince Rama who must save his wife Sita. During his journey, the prince teaches others the principles that guide Hindu life lessons. What is an epic? Quoting the PWN encyclopedia: epic [Gr. épos 'word', 'story', 'song'], epic, a longer work, usually in verse, the subject of which is the history of national heroes presented against the background of important and groundbreaking historical events;
Although in my childhood, i.e. in the 1990s and early 2000s, there was no Internet (and television had fewer channels than today), we had technology that allowed us to become familiar with film art/animation from other countries - VHS cassettes. The scale of piracy then was similar to the golden age of torrents. Many cartoons often had unofficial distribution in the eastern part of Europe - VHS tapes were released that looked almost like the original ones. The same methodology as when publishing pirated games by Russians - the text was translated, a relatively well-known narrator was selected to read the text, a new sound layer was added to the copy. The lecturers did it after working hours, just like we sit on Hive and supplement our salaries. It looks more or less the same as today in poorer countries, such as Albania or Macedonia (although I also heard about Turkey recently) - sellers have their stalls with a list of films, games, anime and sell them.
Interesting fact - in Poland (and in other poor countries of Eastern Europe it was the same or similar), we often received shortened versions. Why? Because a VHS cassette has a limited capacity, and in the past it was not the software/film/anime recorded on the medium that mattered, but the data medium itself. It didn't matter whether the disc included Doom 1 (a banger of that time, the equivalent of Baldur's Gate 3 for our times), Tetris or Bomberman - the discs were expensive. It was exactly the same at the very beginning with CDs - they started getting cheaper only when CD recorders became popular. It was the same with DVD, but it took the shortest time. VHS cassettes had different capacities. I remember that some of them contained 2 or 3 standard anime episodes (with cut out scenes that today we would call fillers or dragging action), others could fit more data. I won't pretend to know, so I'll just link to Wikipedia at the bottom.
Most people simply couldn't afford the anime contained on 2 or more cassettes, so most people didn't buy them, but rented or traded them. Those who had slightly wealthier parents bought such pirate cassettes for themselves. The happiest were those whose parents/grandparents worked in Germany or Austria or were involved in smuggling to these countries. Back then, this type of work paid really good money. There was only one problem - due to low demand, few people in Poland offered full animated films/series. If they were available at all, because traders often did not know what they were buying in Germany, France, the UK, etc. on sale. They were guided by the following principle: "It looks good, children will probably like it, which means it will sell. So we take it and copy it!"
Throughout my childhood, I thought this fairy tale was a figment of my imagination. A delusion combined with several cartoons, further strengthened by staying at home while suffering from rubella and other childhood diseases. After reading a dozen or so comments on the Internet, it turned out that I was not the only one who had similar feelings. While reading some of the statements, I started to remember the feelings I had when I was 10-13 years old. That is, the memories from Ramanaya were still quite fresh. In fact, we even watched Ramanaya in similar circumstances. Parents in their wisdom invented Netflix before Netflix. Always under the covers! You can only get up to go to the bathroom or to change a VHS tape! Ramayana is an important part of my childhood for another reason too. This is the first full-length anime film I have ever seen in my life. Previously, I had seen one episode of Gundam, individual episodes of Toshou Daimos on Polish TV, Gatchaman, Yatterman, Zoro, I was probably already a fan of Sailor Moon. Only TV series, no movies.
It's hard for me to say anything about the plot right now, but I'll try to do so in a moment. In my review of Medievil (a remake of a PS1 game), I mentioned that thanks to my partner who started playing it, I remembered many things from 20 years ago. It was similar a few days ago when I found news on ANN about the renewed version of Ramanaya. I even remembered seeing a fragment of this anime on YT. Why didn't I react like that then, even though I was already thinking: "hmm, could this be THE fairy tale I've been looking for for over 20 years?!" Apparently something was missing. I rightly noticed a similar line, familiar characters, but there was no characteristic voice-over, the recording was different than I remembered, its quality was better. Contrary to appearances, the last point is important. I will explain this using the example of old computer games. Part of the nostalgia comes from this very reason - the games look better than we remember them. It's not that nostalgia "improved" these graphics in our eyes, but that this is how they worked on the computers of the time (and the device specifications of the time) + this is how they were displayed on old monitors. It sounds absurd today, but I remember all my dad's and uncles' adult friends saying that the graphics in Doom 1, Alone in the Dark 1 are pure photorealism, and Putt Putt is a game with Disney-level animation. If you want to have exactly the same experience as in the '90s, you have to invest in real equipment from 30 years ago, and not limit yourself to an old monitor and computer. That means older cables and components. Otherwise you are just emulating those memories.
Coming back to Ramanaya, it reminds me of various things that I associate with Indian history and culture. Deities, battles in which millions of people participated, the Monkey King (I don't want to lie, but it seems to me that this is another element next to the Warring States Period, which created the foundations for Asian civilizations - just like the Greeks, Romans, Christianity in the case of Europe), wizards, flying chariots, space technology. Bah! The Hindu Gods had what we would today call an atomic bomb. Some speculate that something similar is also in the Bible - the destruction of Sodom and Gomorrah. Unfortunately, I can't say anything more about the plot because I simply don't remember it. I recently downloaded it, maybe one day I'll watch it and review it. I'm afraid that with the soundtrack change, my brain will find the story unappealing. In the 3 or 4 days since I found it, I've already watched it 30-40 times.
Links:
https://www.youtube.com/watch?v=QPkdkknzUkQ - trailer with Hindi soundtrack.
https://youtu.be/APQL51lv5NY?si=HXvGkJCUteuMYaoY - Polish trailer.
https://en.wikipedia.org/wiki/VHS
If you want to watch this video, here are two links. Both work.
Photo sources;
https://hinduperspective.com/2013/04/14/lord-rama-history-and-legend/
https://gadzetomania.pl/gielda-na-grzybowskiej-cz-1-warszawa-stolica-pirakcji,6705399470679681a
https://immortalliumblog.com/the-interesting-history-of-how-anime-was-sold-on-vhs/
Film powstał w 1992 roku z powodu 40-lecia zawarcia stosunków dyplomatycznych między Indiami, a Japonią. Odświeżona wersja pojawiła się w 2022 z uwagi na 70-lecie, a obecnie trafi do kin. Za produkcję odpowiada Nippon Ramayana Film Co., sponsorem był TEM Co., Ltd. Anime. Zgaduję, że studio Nippon dostało polecenie z rządu, pewnie współpracowali z animatorami z innych studiów, jak to było w przypadku Akiry, który również miał rządowe wsparcie. Za reżyserię odpowiada 3 twórców - Yugo Sako (główny reżyser), Kôichi Sasaki (współreżyser) i Ram Mohan (Indyjski animator). To jedyny film pana Yugo. Nie znam twórczości pana Mohana, ale kojarzę kilka anime od Kôichi Sasaki. Za muzykę odpowiada pan Vanraj Bhatia, Indyjski kompozytor.
Ramayana to Hinduski epos, który jest popularny w Azji południowej i południowo-wschodniej. Opowiada o księciu Ramie, który musi uratować swoją żonę Sitę. W trakcie swojej wędrówki, książę uczy innych zasad kierującymi hinduskich lekcji życia. Czym jest epos? Cytując encyklopedię PWN: epos [gr. épos ‘słowo’, ‘opowieść’, ‘pieśń’],epopeja, dłuższy utwór, zwykle wierszowany, którego tematem są dzieje bohaterów narodowych przedstawione na tle ważnych i przełomowych wydarzeń historycznych;
Choć w czasach mojego dzieciństwa, czyli latach '90 i początku 2000, nie było internetu (a telewizja miała mniej kanałów niż obecnie), to mieliśmy technologię umożliwiającą nam zapoznawanie się z sztuką filmową / animacją z innych krajów - kasety VHS. Skala piractwa wtedy była podobna, jak w złotych czasach dla Torrentów. Wiele kreskówek miało często nieoficjalną dystrybucję we wschodniej części Europy - wydawano kasety VHS, które wyglądały prawie jak oryginalne. Ta sama metodologia, co przy wydawaniu pirackich gier przez Rosjan - tłumaczono tekst, wybierano jakiegoś w miarę znanego lektora, by go przeczytał tekst, dodawano nową warstwę dźwiękową do kopii. Lektorzy robili to po godzinach pracy, tak jak my siedzimy na Hive i dorabiamy sobie do naszych pensji. Wygląda to mniej więcej tak samo, jak dziś w biedniejszych krajach, jak Albania, czy Macedonia (choć niedawno temu słyszałem też o Turcji) - sprzedawcy mają swoje stragany z listą filmów, gier, anime i sprzedają je.
Ciekawostka - my w Polsce (a w innych, biednych krajach Europy wschodniej było tak samo lub podobnie), często dostawaliśmy wersje skrócone. Czemu? Bo kaseta VHS ma ograniczoną pojemność, a dawniej nie liczył się soft / film / anime nagrane na nośniku, tylko sam nośnik danych. Nie ważne czy na płycie był wtedy Doom 1 (banger tamtych czasów, taki odpowiednik Baldur's Gate 3 na nasze czasy), Tetris, czy Bomberman - nośniki były drogie. Dokładnie tak samo było na samym początku z płytami CD - zaczęły tanieć dopiero, jak upowszechniły się nagrywarki CD. Z DVD było to samo, ale trwało to najkrócej. Kasety VHS miały różną pojemność. Pamiętam, że na niektórych mieściły się 2, 3 standardowe odcinki anime (z wyciętymi scenami, które dzisiaj określilibyśmy jako fillery lub przeciąganie akcji), na innych można było zmieścić więcej danych. Nie będę udawał, że się znam, więc po prostu dam link do Wikipedii na dole.
Większości ludzi zwyczajnie nie było stać na anime zawarte na 2 lub więcej kasetach, dlatego większość ich nie kupowała, a wypożyczała lub wymieniała się. Ci co mieli trochę bogatszych rodziców, kupowali sobie takie pirackie kasety na własność. Najszczęśliwsi byli ci, których rodzice / dziadkowie pracowali w Niemczech, Austrii lub zajmowali się przemytem do tych krajów. Wtedy tego typu praca dawała naprawdę dobre pieniądze. Był tylko jeden problem - z uwagi na niski popyt, niewielu ludzi w Polsce oferowało pełne filmy / seriale animowane. O ile były w ogóle dostępne, bo często handlarze nie wiedzieli, co kupują w Niemczech, Francji, UK etc. na wyprzedaży. Kierowali się mniej więcej taką zasadą: "Wygląda dobrze, dzieciom się raczej spodoba, czyli sprzeda się. To bierzemy i kopiujemy!"
Przez całe dzieciństwo myślałem, że ta bajka to wymysł mojej wyobraźni. Urojenie połączone z kilku kreskówek, dodatkowo wzmocnione przez leżenie w domu podczas chorowania na różyczkę i inne choroby wieku dziecięcego. Po przeczytaniu kilkunastu komentarzy w internecie, okazało się że nie tylko ja miałem zbliżone odczucia. Czytając niektóre wypowiedzi, zacząłem sobie wręcz przypominać uczucia, jakie miałem 10-13 lat. Czyli jak wspomnienia z Ramanaya ciągle były dość świeże. Ba, nawet oglądaliśmy Ramanaya w podobnych okolicznościach. Rodzice w swej mądrości wymyślili Netflixa przed Netflixem. Cały czas pod kołdrą! Możesz wstać tylko do łazienki albo w celu zmiany kasety VHS! Ramayana jest dla mnie ważną częścią dzieciństwa również z innego powodu. To pierwszy, pełnometrażowy film anime jaki widziałem w swoim życiu. Wcześniej widziałem jeden epizod Gundama, pojedyncze odcinki Toshou Daimos w polskiej TV, Yattermana, Gatchaman, Zoro, prawdopodobnie już wtedy byłem fanem Sailor Moon. Same serie TV, zero filmów.
Trudno mi teraz coś powiedzieć na temat fabuły, ale spróbuję to za chwilę zrobić. W recenzji Medievil (remake gry z PS1), wspominałem że dzięki mojej partnerce, która zaczęła w to grać, przypomniałem sobie wiele rzeczy sprzed 20 lat. Podobnie było kilka dni temu, gdy znalazłem newsa na ANN o odnowionej wersji Ramanaya. Nawet przypomniałem sobie, że zobaczyłem fragment tego anime na YT. Czemu wtedy tak nie zareagowałem, mimo że już wtedy miałem myśli: "hmm, czyżby to była TA bajka, której szukam od ponad 20 lat?!" Widocznie czegoś zabrakło. Słusznie zauważyłem podobną kreskę, znajome postacie, ale nie było charakterystycznego lektora, nagranie było inne niż zapamiętałem, jego jakość była lepsza. Wbrew pozorom, ostatni punkt ma znaczenie. Wyjaśnię to na przykładzie starych gier komputerowych. Część nostalgii wynika właśnie z tego powodu - gry wyglądają lepiej niż je zapamiętaliśmy. Nie chodzi o to, że nostalgia "poprawiła" tę grafikę w naszych oczach, tylko że tak działała na ówczesnych komputerach (i ówczesnej specyfikacji urządzenia) + tak była wyświetlana przez stare monitory. Dzisiaj brzmi to absurdalnie, ale pamiętam jak wszyscy dorośli koledzy mojego taty i wujków, mówili że grafika w Doom 1, Alone in the Dark 1 to czysty fotorealizm, a Putt Putt to gra z animacją na poziomie Disneya. Jak chcecie mieć dokładnie te same wrażenia, co w latach '90, to musicie zainwestować w prawdziwy sprzęt sprzed 30 lat, a nie ograniczać się do starego monitora i komputera. Czyli też starsze kable, komponenty. Inaczej jedynie emulujecie tamte wspomnienia.
Wracając do Ramanaya, przypomina mi różne rzeczy, które kojarzą z historią i kulturą Indii. Bóstwa, bitwy w których uczestniczyło miliony ludzi, Małpi Król (nie chcę skłamać, ale wydaje mi się że to kolejny element obok Okresu Walczących Królestw, który stworzył podwaliny pod Azjatyckie cywilizacje - tak jak Grecy, Rzymianie, Chrześcijaństwo w przypadku Europy), czarodzieje, latające rydwany, kosmiczna wręcz technologia. Ba! Hinduscy Bogowie dysponowali czymś, co dzisiaj nazwalibyśmy bombą atomową. Niektórzy spekulują, że coś podobnego jest również w Biblii - zburzenie Sodomy i Gomorry. Niestety nie jestem w stanie powiedzieć coś więcej na temat fabuły, bo zwyczajnie jej nie pamiętam. Niedawno temu go pobrałem, może kiedyś go obejrzę i zrecenzuję. Obawiam się że wraz ze zmianą ścieżki dźwiękowej, mój mózg uzna tę historię za nieatrakcyjną. W ciągu 3, 4 dni odkąd go znalazłem, obejrzałem go już z 30-40 razy.
Linki:
https://www.youtube.com/watch?v=QPkdkknzUkQ - trailer z Hinduską ścieżką dźwiękową.
https://youtu.be/APQL51lv5NY?si=HXvGkJCUteuMYaoY - polski trailer.
https://en.wikipedia.org/wiki/VHS
Jeżeli chcecie obejrzeć ten film, to macie dwa linki. Oba działają.
Źródła zdjęć;
https://hinduperspective.com/2013/04/14/lord-rama-history-and-legend/
https://gadzetomania.pl/gielda-na-grzybowskiej-cz-1-warszawa-stolica-piractwa,6705399470679681a
https://immortalliumblog.com/the-interesting-history-of-how-anime-was-sold-on-vhs/
