The time has finally come that I can give my opinion on the 2nd half of Season 3. On the one hand, I am delighted, because what we got was great - both the Heinessen and Odin parts + mostly the battle. On the other hand, I.G studio shortened this battle somewhere by 30-40% and skipped the ending. I can understand the ending - it's a cliffhanger and I would probably have finished it myself if I were a director. Kempf has been completely fucked up, so he's made a desperate attempt to recover with honor - he wants to smash the Death Star into a second Death Star. What hurts me a lot is the fact that the authors skipped the material for one episode or at least a half - I missed the scenes in which Poplin, Julian and the rest of the soldiers of the former fight in fighters inside the fortress (and how they lie about Yang - in the book they did not limit themselves to one scene, only occasionally sending Hyperion so that the Imperial troops had weaker morale, and Kempf and Muller wondered if Yang was in the fortress or not), several boardings, sending engineers with them to aid ordinary soldiers, they also limited the fights inside Iserlohn, or the small scenes that built relationships between the characters and I liked it very much while reading and building the atmosphere. For example, Walter von Schönkopf's statement that he is going to warm up (implicitly - he takes Regiment Rosen Ritter and goes to smash a few heads to a bloody pulp with his tomahawks). It pisses me off twice because what we got looks fucking lovely! Also, the old anime portrayed the battle more faithfully, and I think I'll see this thread again in a while. There were changes in previous seasons, too, but they weren't that much tangible - mainly because small pieces were cut out that had less impact on the whole and there weren't that many of them. Every time I saw exactly the same text in a book, and counted 5 such moments, the emotions literally reached my throat and I was not able to close my mouth with delight. I liked Poplin's text the most - "Do not even dare to think about such nonsense as fighting for your country. Think about the devil who will bring you gifts and the lady with whom you have had a nice time or love her and pray that you will see her in this state once more ". I will write more about the battle later.
First, let me start with less interesting but still intriguing threads. Yang's interrogation was as I imagined it while reading it - the best commander (and the only one who has public support - I will develop it later) of the Democrats has to explain himself to politicians from the 2nd or even 3rd league (and one important politician). + commander, the first supervises his less experienced colleagues, and the second serves as substantive support). Standard translation, like a student explaining to a teacher that he beat a peer who attacked him or a man explaining absurd accusations. You probably know it from your own life when you answer stupid questions from people who do not know what they are talking about + have too high ambitions, with too low IQ. Yang sat and listened to nonsense for several hours, and the rabble seemed to be doing something meaningful. The situation was so comical that one of the politicians agreed with him (the more intelligent one, who also laughed at the interrogation, but endured it better due to his profession and habit) - "Yang is right, we only waste taxpayers' money. We are bored. and we look for a stupid job to pretend that our work has any value. "
As for the events related to the interrogation, I also have no complaints. You can see how much Heinsessen has changed after the failed military coup. Almost all military men started to be treated like vermin, they are eavesdropped almost all the time, politicians threw their people there (Passive, Mediocre, but Faithful) who walk like good dogs on a leash and tell him about everything. What's more, they have fewer opportunities, some of their competences have been taken over by politicians, who additionally imposed a lot of bureaucracy on them. Ministers and deputies, on the other hand, were given new opportunities - after all, the army has lost the trust of citizens, and politicians have easy and catchy answers to current problems, so with high support, they change the law in favor of themselves. Truniht no longer has restrictions on sending armed and frustrated right-wing patriots to beat them with clubs and sharp tools to legitimate demonstrators who see their political leader making beneficial changes for himself and his people (implicitly - primarily his Earth Cult boss). ) that will harm ordinary people ... How do we know it? Ironically, right-wing clowns aren't even punished for their activities, unlike protesters. I said that Yang is the only politician who is respected by the citizens. As I mentioned in my review of Volume 3 and Volume 4, politicians disapprove of this, fearing Yang might repeat Dwight's (Frederica's father, Yang's adjutant). WenLi could easily declare himself dictator and none of the citizens would object - especially if he had made a reform similar to Reinhard (which he supports). I would have forgotten - I liked the Phezzan thread surprisingly. Half of them bore me a lot and as I wrote several times, this is probably the only serious drawback of this title. However, they can be curious at times, and influencing the rule of the Democrats and, to a lesser extent, the Empire is one of my favorite motives. It is beautiful to be led by insignificant politicians who scream like little girls out of frustration (which in turn is triggered by their manipulation, fake news and playing two fronts for their own gain). Anyone still has doubts about the inspiration of the author of "Legend of the Galactic Heroes"? The Jews are behind everything (half a joke, half serious), hehehe.
On this occasion, we can smoothly move to the Empire. As Yang pointed out, they have to be careful about their next move as the situation has changed dramatically. Previously, Kaiser citizens fought because they were told to do so (this is a more complicated situation, but generally it was - for comparison, Democrats have far fewer recruits due to the decay of the system at home), and now they are ready to fight like lions if they are ordered to almost -Kaisera. I already described it in the previous text, but came back to it for a moment during Yang's monologue. I got another scene, which I liked very much in the book - Ernest Mecklinger became a companion of perhaps the brother of the future wife of Reinhard. This one was born crippled and will never be able to live on his own. He lives in his bed almost all the time and over 90% of his life is limited to vegetating in his own room. Reinhard sent an admiral to Brother Hilda, who, like him, is sensitive to art, so that they can talk to each other and make friends. I prefer the theme of Oberstein and the old dog he adopted, but this one is also good. It was with some pleasure that I watched the conversation between Oberstein and Reinhard as they commented on Kempf's incompetence. If they sent Twin Pillars there, they would be able to win, even if Yang were there. Anyway, even if they failed, they would certainly achieve something unlike Kempf. Unfortunately, the policy at LotGH works the same as it does for us - it is not always possible to apply the best solution, even if you are the Sun King. If Oberstein had given this task to two of the best commanders, they would have been in a much higher position and could have threatened their leader. As Kempf said to Muller as they approached the fortress, "If we can capture Iserlohn, this corridor will be named in our honor and we will live like kings when we return to Odin." In the case of these two, it would be even better - they have better soldiers, they enjoy more support and, above all, they are among the top 10 commanders in space, perhaps even in the top 5.
Okay, that's the end of this good. As I wrote on my FB profile, when I saw the final test of the Geiersburg fortress warping, I was totally delighted. I had similar feelings as when I watched Oppenheimer speak against the backdrop of an atomic bomb explosion during the final test. I saw this video more than 10 years ago on YT and I still remember it today. I do not know if I am the only one, but at such moments I often quiet down and think about such events. Of course, I joke sometimes - after all, I like dark humor, but I can't be indifferent to such events. I felt the power of this technology, its strength, weight, speed, amount of energy that was used to teleport such a mass (I assume warp looks like a warp in Uchû senkan Yamato). I will definitely return to this episode and the battle a few times. Even though I complained about her and I'm disappointed with the number of cut scenes, what we got looked beautiful, it wasn't Broly level, but if I watched it in the cinema I would be jumping like a little girl after getting her dream pony. For the review, I have linked to this snippet. Even better for the battle itself, laser shooting of the death star and Thor Hammer at each other was wonderful.
Ever since I watched "A New Hope" on a VHS tape with my father for the first time, I wanted to see in the cinema one day a fight between two battle stations with such firepower. I could feel the pressure of Walter von Schenkopp and Yang's deputy as they traded blows with Kempf and waited who would give in first. All three had eggs like watermelons, not to mention gargantuan sound - what if they show weakness, because once they get to a critical place and another attack turns them into cosmic dust? None of them could afford it! It is a pity that the battle was more like a fight for a small base (like a skirmish between two of the above-mentioned commanders and Ovlesser) than a siege lasting several days. Tanaka showed much more in his book - there were more fights inside the fortress, both between foot soldiers and fighter pilots. Commander Rosen Ritter came out several times to give a disgusting fuck to his former colleagues, and so did Julian. Here they limited themselves to 4, maybe 5 skirmishes (combat station combat, a hit & run attack organized by Merkatz, Imperial boarding and defense system bombing, fighting inside Iserholn). I do not know what it resulted from, I.G studio has a lot of money, good creators and enjoys a good reputation. Was it so difficult to make an exception and extend the third season (the third pack of films) by 30 minutes? Even 20 would be enough due to the writing style of the author of the books (he writes a bit like Sapkowski in "The Witcher" - most of the information is provided in a very short, specific way and if we think for a moment, we can omit some important information) - it can be shown in form of "dynamic music video". I do not know how to explain it, so I will refer to the gang fight in "Boardwalk Empire" - at the end of season 3, two mafias fought in a similar way, i.e. exhaustion - the first one to be scared of losing too many people and hoisting the white flag will lose . There they showed short scenes, moments before the attack, attack - cut, another scene of the same kind. And so for a few minutes. Yoshiki Tanaka writes similarly, as I already mentioned in the review of Volume 1.
Summarizing ... In the previous text I mentioned that in the second I will develop Julian's story. Well, since they cut all the scenes with him (except for one battle), you'll only read it in the Season 4 review. As for Kempf, everything I wrote about was confirmed - he is a solid commander who will carry out his task correctly, is not stupid, but he lacks talent. Just an ordinary, good man who conscientiously carries out his task and has gotten more talents in terms of appearance, but less in terms of intellect and cunning. They also cut out smaller or larger scenes of Poplin, Walter + Rosen Ritter, Muller (where is his wound like in Tyrion? Which we will only see in S4 due to lack of time), Kempf and a few other heroes. I am disappointed and delighted at the same time, but this delight would be even greater. For years, I could show it to my friends and you with pride, and yes ... Well that's fine, but it looked like a siege of a small fortress by a small number of soldiers. They sent a few transports, Walter burst in with his special unit, massacred some of them like it was "Mortal Kombat" ... It's nice that they showed the power of the death ray that farts 4,000 people and devastates large areas of the fortress ... Nice, that there was blood and the brutality typical of wars ... I liked the Merkatz who pretended to be Yang and drove through them like he had a Monster Truck, and they drove some little cars. However, there was more in the book + the author showed us a broader spectrum of this fight - both in the case of commanders and the front line (both in smaller defense operations or reconnaissance, and in larger clashes inside Iserlohn). I didn't think I'd say this one day, but I would recommend the old anime more when it comes to this battle. It is closer to what the author of this epic saga wrote. As for the grade, I give it 8/10. I'd say it's the worst season so far, but the next one will be worse in every way. That's probably why they moved some of the events that should be this season - you won't have to add so many fillers or dragging the action. Fortunately, season 5 looks to be the best so far. I don't know about 6 because I just started reading it. Oh and one more thing - the fight in the book was a bit more even. Yes, the Democrats were in a slightly better position from the start (by adding up all the pros and cons of both sides), but it wasn't as easy for them as they were in the anime.
And by the way, one more link - about the fact that LotGH is aging perfectly. -> https://www.youtube.com/watch?v=X8L3LiDeB4I
Warp of the Empire Fortress --> https://www.youtube.com/watch?v=NSBh0CTXGNU
W końcu przyszedł czas, że mogę wyrazić swoją opinię na temat 2 połowy 3 sezonu. Z jednej strony jestem zachwycony, bo to co dostaliśmy było świetne - zarówno część na Heinessen, jak i Odin + przede wszystkim bitwa. Z drugiej strony, studio I.G skróciło tę bitwę gdzieś o 30-40% oraz pominęli zakończenie. Zakończenie jestem w stanie zrozumieć - to cliffhanger i sam bym zapewne zakończył w tym momencie, gdybym był reżyserem. Kempf został całkowicie rozpierdolony, więc podjął desperacką próbę wyjścia z porażki z honorem - chce roztrzaskać Gwiazdę Śmierci o drugą Gwiazdę Śmierci. Bardzo boli mnie natomiast fakt, że twórcy pominęli materiał na jeden epizod lub przynajmniej połowę - zabrakło mi scen, w których Poplin, Julian i reszta żołnierzy tego pierwszego, walczą w myśliwcach wewnątrz twierdzy (oraz jak kłamią ws. Yanga - w książce nie ograniczyli się do jednej sceny, tylko co jakiś czas wysyłali Hyperion, by żołnierze Imperium mieli słabsze morale, a Kempf i Muller zastanawiali się, czy Yang jest w twierdzy, czy go nie ma), kilku abordaży, wysłania wraz z nimi inżynierów, którzy mieli wspomóc zwykłych żołnierzy, ograniczyli też walki wewnątrz Iserlohn, czy drobne sceny, które budował relacje między bohaterami oraz bardzo mi się podobały podczas czytania i budowały klimat. Np. wypowiedź Waltera von Schönkopfa, że idzie zrobić sobie rozgrzewkę (w domyśle - bierze regiment Rosen Ritter i idą rozwalić kilka łbów na krwawą miazgę swoimi tomahawkami). Wkurza mnie to podwójnie, bo to co dostaliśmy wygląda kurewsko prześlicznie! Ponadto, stare anime wierniej przedstawiło tę bitwę i chyba sam zobaczę ten wątek za jakiś czas ponownie. W poprzednich sezonach też były zmiany, ale nie były one aż tak bardzo odczuwalne - głównie dlatego, że wycinano drobne elementy, które miały mniejszy wpływ na całość i nie było ich tak dużo. Za każdym razem, gdy widziałem dokładnie ten sam tekst w książce, a naliczyłem z 5 takich momentów, to emocje sięgały mi dosłownie gardła i nie byłem w stanie zamknąć ust z zachwytu. Najbardziej podobał mi się tekst Poplina - "Nawet nie ważcie się myśleć o takich bzdurach, jak walka o swój kraj. Myślcie o diable, który przyniesie wam prezenty i panience, z którą spędziliście miłe chwile lub ją kochacie i módlcie się, byście zobaczyli ją w tym stanie jeszcze raz". Dalej o bitwie napiszę potem.
Najpierw zacznę od mniej ciekawych, ale nadal intrygujących wątków. Przesłuchanie Yanga wyglądało tak, jak je sobie wyobrażałem podczas czytania - najlepszy dowódca (i jedyny, który cieszy się poparciem opinii publicznej - rozwinę to później) demokratów, musi się tłumaczyć przed politykami z 2, a może nawet i 3 ligi (oraz jednym ważnym politykiem + dowódcą, pierwszy nadzoruje swoich mniej doświadczonych kolegów, zaś drugi służy za merytoryczne wsparcie). Standardowe tłumaczenie, jak uczeń tłumaczący się przed nauczycielem, że pobił rówieśnika, który sam go napadł lub człowiek tłumaczący się z absurdalnych zarzutów. Pewnie znacie to z własnego życia, gdy odpowiadacie na idiotyczne pytania ludzi, którzy nie wiedzą o czym mówią + mają zbyt duże ambicje, przy zbyt małym IQ. Yang sobie siedział i słuchał bzdur przez kilka godzin, a hołocie się wydawało, że robią coś sensownego. Sytuacja była komiczna do tego stopnia, że jeden z polityków przyznał mu rację (ten inteligentniejszy, który również śmiał się z przesłuchania, ale lepiej je znosił z uwagi na swój zawód i przyzwyczajenie) - "Yang ma rację, marnujemy tylko pieniądze podatników. Nudzimy się i szukamy sobie głupiego zajęcia, byleby tylko udawać, że nasza praca ma jakąkolwiek wartość."
Jeśli chodzi o wydarzenia związane z przesłuchaniem, to również nie mam zarzutów. Widać, jak bardzo zmieniło się Heinsessen po nieudanym puczu wojskowym. Niemal wszyscy wojskowi zaczęli być traktowani jak robactwo, są podsłuchiwani niemal cały czas, politycy wrzucili tam swoich ludzi (Biernych, Miernych, ale Wiernych), którzy chodzą niczym grzeczne pieski na smyczy Joba Trunihta i mówią mu o wszystkim. Mało tego, mają mniejsze możliwości, część ich kompetencji przejęli politycy, którzy dodatkowo narzucili im mnóstwo biurokracji. Ministrowie i posłowie natomiast dostali nowe możliwości - wszakże wojsko straciło zaufanie obywateli, a politycy mają łatwe i chwytliwe odpowiedzi na bieżące problemy, więc mając wysokie poparcie, zmieniają prawo na korzyść siebie. Truniht nie ma już ograniczeń w wysyłaniu uzbrojonych i sfrustrowanych prawicowych patriotów, by ci bili pałkami i ostrymi narzędziami legalnych demonstrantów, którzy dostrzegają, że ich przywódca polityczny wprowadza korzystne zmiany dla siebie i swoich ludzi (w domyśle - przede wszystkim dla swojego szefa z Kultu Ziemi), które zaszkodzą zwykłym ludziom... Skąd my to znamy? Jak na ironię, prawicowe klauny nawet nie są karane za swoją działalność, w przeciwieństwie do ludzi protestujących. Powiedziałem, że Yang jest jedynym politykiem, który cieszy się uznaniem obywateli. Jak wspominałem w recenzji 3 i 4 tomu książki, bardzo się to nie podoba politykom, którzy obawiają się, że Yang zechce powtórzyć manewr Dwighta (ojca Fredericy, adiutantki Yanga). WenLi mógłby bez problemu ogłosić się dyktatorem i nikt z obywateli by nie protestował - zwłaszcza gdyby dokonał podobne reformy co Reinhard (które zresztą popiera). Byłbym zapomniał - zaskakująco podobał mi się wątek dotyczący Phezzanu. Połowa z nich bardzo mnie nudzi i jak kilkukrotnie pisałem, jest to chyba jedyna poważna wada tego tytułu. Czasami mogą być jednak ciekawi, a wpływanie na rządy demokratów i w mniejszym stopniu Imperium, jest jednym z moich ulubionych motywów. To jest piękne, jak wodzą za nos mało znaczących polityków, którzy krzyczą jak małe dziewczynki z powodu frustracji (która z kolei jest wywołana przez ich manipulacje, fake newsy i granie na dwa fronty, aby uzyskać korzyści dla siebie). Ktoś ma jeszcze wątpliwości co do inspiracji autora "Legend of the Galactic Heroes"? Żydzi stoją za wszystkim (pół żart, pół serio), hehehe.
Przy tej okazji możemy płynnie przejść do Imperium. Jak zauważył Yang, muszą uważać na swój kolejny ruch, bo sytuacja dramatycznie się zmieniła. Wcześniej obywatele Kaisera walczyli, bo tak im kazano (jest to bardziej skomplikowana sytuacja, ale generalnie tak to wyglądało - dla porównania, Demokraci mają znacznie mniej rekrutów przez zgniliznę systemu u siebie), a teraz są gotowi walczyć jak lwy, jeżeli taki będzie rozkaz prawie-Kaisera. Opisałem to już w poprzednim tekście, ale wróciłem do niego na chwilę przez monolog Yanga. Dostałem kolejną scenę, która bardzo mi się podobała w książce - Ernest Mecklinger został towarzyszem bodajże brata przyszłej żony Reinharda. Ten urodził się kaleką i nigdy nie będzie mógł samodzielnie żyć. Niemal cały czas żyje w swoim łóżku i ponad 90% jego życia, ogranicza się do wegetacji w własnym pokoju. Reinhard wysłał do brata Hildy admirała, który podobnie jak on, jest wrażliwy na sztukę, by mogli ze sobą porozmawiać i się zaprzyjaźnić. Wolę co prawda wątek Obersteina i starego psa, którego przygarnął, ale ten też jest dobry. Z pewną przyjemnością oglądałem rozmowę między Obersteinem, a Reinhardem, gdy ci komentowali niekompetencję Kempfa. Gdyby wysłali tam Twin Pillars, to byliby w stanie wygrać, nawet gdyby Yang był na miejscu. Zresztą, nawet gdyby ponieśli klęskę, to na pewno osiągnęliby cokolwiek w przeciwieństwie do Kempfa. Niestety, polityka w LotGH-u działa tak samo, jak u nas - nie zawsze można zastosować najlepsze rozwiązanie, nawet jeśli jesteś Królem-Słońce. Gdyby Oberstein zlecił to zadanie dwójce najlepszych dowódców, to ci byliby na znacznie wyższej pozycji i mogliby zagrozić swojemu przywódcy. Jak mówił Kempf do Mullera, gdy zbliżali się do twierdzy - "Jeżeli uda nam się zdobyć Iserlohn, to ten korytarz zostanie nazwany na naszą cześć oraz będziemy żyli jak królowie po powrocie na Odin". W przypadku tej dwójki byłoby jeszcze lepiej - mają lepszych żołnierzy, cieszą się większym poparciem i przede wszystkim, należą do 10 najlepszych dowódców w kosmosie, być może nawet do 5 najlepszych.
Ok, koniec tego dobrego. Jak pisałem na swoim profilu na FB, gdy widziałem finałowy test warpowania fortecy Geiersburg, to byłem totalnie zachwycony. Miałem podobne uczucia, co przy oglądaniu przemówienia Oppenheimera na tle eksplozji bomby atomowej podczas finałowego testu. Widziałem ten filmik więcej niż 10 lat temu na YT i pamiętam go do dzisiaj. Nie wiem, czy tylko ja tak mam, ale przy takich momentach często się wyciszam i myślę nad takimi wydarzeniami. Oczywiście, czasami sobie żartuję - w końcu lubię czarny humor, ale nie jestem w stanie przejść wobec takich wydarzeń obojętnie. Poczułem potęgę tej technologii, jej siłę, wagę, szybkość, ilość energii, jaką zużyto do przeteleportowania takiej masy (zakładam, że warp wygląda jak warp w "Uchû senkan Yamato). Na pewno kilka razy wrócę do tego odcinka, jak i samej bitwy. Mimo, że na nią narzekałem i jestem rozczarowany ilością wyciętych scen, to co dostaliśmy wyglądało przepięknie. Nie był to poziom "Broly'ego", ale gdybym obejrzał to w kinie, to skakałbym z radości jak mała dziewczynka po dostaniu wymarzonego kucyka. Na końcu recenzji dałem link do tego fragmentu. Jeszcze lepiej jest w przypadku samej bitwy, strzelanie do siebie laserem gwiazdy śmierci i Thor Hammer było cudowne.
Odkąd po raz pierwszy obejrzałem "A New Hope" na kasecie VHS z moim ojcem, to pragnąłem kiedyś zobaczyć w kinie walkę między dwoma stacjami bojowymi z taką siłą ognia. Czułem namiastkę presji, jaką mieli na sobie Walter von Schenkopp i zastępca Yanga, gdy wymieniali ciosy z Kempfem i czekali, kto jako pierwszy podda się. Cała trójka miała jaja jak arbuzy, nie wspominając o gargantuicznym brzmieniu - co jeśli okażą słabość, bo raz dostaną w krytyczne miejsce i kolejny atak zmieni ich w kosmiczny pył? Nikt z nich nie mógł sobie na to pozwolić! Trochę szkoda, że bitwa bardziej przypominała walkę o małą bazę (jak potyczka dwóch w/w dowódców z Ovlesserem) niż kilkudniowe oblężenie. Tanaka pokazał znacznie więcej rzeczy w swojej książce - było więcej walk wewnątrz twierdzy, zarówno między żołnierzami piechoty, jak i pilotami myśliwców. Dowódca Rosen Ritter kilka razy wyszedł spuścić sromotny wpierdol swoim dawnym kolegom, tak samo Julian. Tutaj ograniczyli się do 4, może 5 potyczek (walka stacji bojowych, kontrofensywa typu hit&run zorganizowany przez Merkatza, abordaż Imperium oraz bombardowanie systemu obrony, walka wewnątrz Iserholn). Nie wiem z czego to wynikało, studio I.G ma duże pieniądze, dobrych twórców i cieszy się dobrą renomą. Tak trudno było zrobić wyjątek i wydłużyć trzeci sezon (trzecią paczkę filmów) o 30 minut? Nawet 20 by wystarczyło z uwagi na styl pisania autora książek (pisze trochę jak Sapkowski w "Wiedźminie" - większość informacji podaje w bardzo skrócony, konkretny sposób i jeżeli się zamyślimy na chwilę, to możemy pominąć jakąś istotną informację) - można to pokazać choćby w formie "dynamicznego teledysku". Nie wiem, jak to wyjaśnić, więc powołam się na walkę gangów w "Boardwalk Empire" - pod koniec 3 sezonu dwie mafie walczył w podobny sposób, czyli na wyczerpanie - kto pierwszy przestraszy się utratą zbyt dużej ilości ludzi i wywiesi białą flagę, ten przegra. Tam pokazywali krótkie sceny, chwilę przed atakiem, atak - cięcie, kolejna taka sama scena. I tak przez kilka minut. Yoshiki Tanaka podobnie pisze, o czym już wspomniałem w recenzji 1 tomu.
Reasumując... W poprzednim tekście wspomniałem, że w drugim rozwinę wątek Juliana. Cóż, z uwagi na to że wycięli wszystkie sceny z nim (poza jedną bitwą), to przeczytacie to dopiero w recenzji 4 sezonu. Jeśli chodzi o Kempfa, to potwierdziło się wszystko, o czym pisałem - to solidny dowódca, który poprawnie zrealizuje swoje zadanie, nie jest głupi, ale brakuje mu talentu. Ot zwykły, dobry mężczyzna, który sumiennie wykonuje swoje zadanie i dostał więcej talentów, jeśli chodzi o wygląd, ale mniej tych dotyczących intelektu i sprytu. Wycięli też mniejsze lub większe sceny Poplina, Waltera + Rosen Ritter, Mullera (gdzie jest jego rana jak u Tyriona? Chyba, że źle to zapamiętałem i dopiero pod koniec 3 tomu ją dostał... Co zobaczymy dopiero w S4 z uwagi na brak czasu), Kempfa i kilku innych bohaterów. Jestem rozczarowany, a jednocześnie zachwycony, jednakże ten zachwyt byłby jeszcze większy. Przez lata mógłbym ją pokazywać kolegom oraz Wam z dumą, a tak... No jest dobrze, ale wyglądało to jak oblężenie małej twierdzy przez małą ilość żołnierzy. Wysłali kilka transportowców, wpadł Walter ze swoją jednostką specjalną, zmasakrowali kilku z nich, jakby to było "Mortal Kombat"... Fajnie, że pokazali potęgę promienia śmierci, która pierdnięciem rozwala 4 tysięcy ludzi i dewastuje duże obszary twierdzy... Fajnie, że była krew i typowa dla wojen brutalność... Bardzo mi się podobał Merkatz, który udawał Yanga i przejeżdżał przez nich, jakby miał Monster Trucka, a oni jeździli jakimiś małymi samochodzikami. Jednakże w książce było tego więcej + autor pokazał nam szersze spektrum tej walki - zarówno w przypadku dowódców, jak i pierwszej linii frontu (zarówno w mniejszych działaniach obronnych, czy rekonesansu, jak i większych starć wewnątrz Iserlohn). Nie myślałem, że kiedyś to powiem, ale bardziej polecam stare anime, jeśli chodzi o tę bitwę. Jest bliższe temu, co napisał autor tej epickiej sagi. Jeśli chodzi o ocenę, to daję mu 8/10. Powiedziałbym, że to najgorszy sezon dotychczas, ale kolejny będzie gorszy pod każdym względem. Pewnie dlatego przenieśli część wydarzeń, które powinny być w tym sezonie - nie będzie trzeba dodawać tylu fillerów lub przeciągać akcję. Na szczęście 5 sezon zapowiada się póki co na najlepszy. Nie wiem, jak w przypadku 6, bo dopiero go zacząłem czytać. Aaa i jeszcze jedno - walka w książce była nieco bardziej wyrównana. Tak, Demokraci od początku byli w nieco lepszej sytuacji (sumując wszystkie wady i zalety obu stron), ale nie było im aż tak łatwo, jak w anime.
A przy okazji, jeszcze jeden link - tak a propos tego, że LotGH znakomicie się starzeje. --> https://www.youtube.com/watch?v=X8L3LiDeB4I
Warp fortecy Imperium --> https://www.youtube.com/watch?v=NSBh0CTXGNU
Source
The Legend of Vox machina is an animated series that revolves around the lives of Vax, Percival, Grog, Scanlan, Vex, Keyleth and Pike. They're a legendary group of fantasy heros in the world of Exandria. The season three of the series basically revolves around their fight against the dragons,an unanswered question,"Who is Vecna?" and also personal issues between the group.
Source
Sometime in the season, there's a drift between the team members and you'd get to see them separate, you'd get to understand and view the lives of each wonderful character. You literally just have to have a favourite cause they're all likeable characters. One of the things that really stands out about this series is its characters. Each member of Vox Machina is fully realized and complex, with their own unique personalities, motivations, and backstories. Whether it's Pike's unwavering optimism, Grog's lovable brutality, or Scanlan's charming awkwardness, there's someone for everyone to relate to and root for.
